Φτώχεια και Ήλιος

Πριν από μερικά χρόνια ζήτησαν από τον Πολωνό φιλόσοφο Σίγκμουντ Μπάουμαν να συμπυκνώσει τη σκέψη του σε μια παράγραφο. Κι εκείνος δεν μπόρεσε να βρει καλύτερη απάντηση από την εξής ρήση του Καμύ: «Υπάρχει η ομορφιά και υπάρχουν οι ταπεινωμένοι. Όσες κι αν είναι οι δυσκολίες του εγχειρήματος, δεν θα ήθελα να προδώσω ποτέ ούτε τη μία ούτε τους άλλους». Πολλοί συγγραφείς συνταγών της ανθρώπινης ευτυχίας, πιο ριζοσπάστες και πιο αλαζόνες, θα θεωρούσαν πως αυτή η δήλωση αποτελεί σκανδαλώδη προτροπή για παιχνίδι σε διπλό ταμπλό. Λάθος, απαντά ο Μπάουμαν στον Νουβέλ Ομπζερβατέρ. Ο Καμύ απέδειξε, χωρίς καμιά αμφιβολία, ότι το «να διαλέγεις το στρατόπεδό σου» θυσιάζοντας το ένα καθήκον για να εκπληρώσεις (υποτίθεται) καλύτερα το άλλο καταλήγει στην ακύρωση και των δύο. Ο συγγραφέας του «Ξένου» και της «Πανούκλας» δήλωνε ότι βρίσκεται «ανάμεσα στη φτώχεια και τον ήλιο». Όπως έλεγε, «η φτώχεια μ΄ εμπόδισε να πιστέψω ότι όλα είναι καλά κάτω από τον ήλιο και εντός της ιστορίας. Ο ήλιος μ΄ έμαθε ότι η ιστορία δεν είναι το παν».
Η ανθρώπινη ελευθερία, υπογράμμιζε ο Καμύ, «δεν προσφέρει παρά μια ευκαιρία να γίνουμε καλύτεροι» και ο μόνος τρόπος να αντιμετωπίζουμε έναν κόσμο χωρίς ελευθερία είναι να γίνουμε τόσο απόλυτα ελεύθεροι, ώστε η ίδια η ύπαρξή μας να αποτελεί μια πράξη εξέγερσης. Η μοίρα του ανθρώπου βρίσκεται ανάμεσα στη φιγούρα του Σίσυφου και σ΄ εκείνη του Προμηθέα. Αυτές τις δύο φιγούρες προσπάθησε, επίμονα αλλά μάταια, να συμφιλιώσει ο Καμύ. Ο Προμηθέας, ο ήρωας του «Εξεγερμένου ανθρώπου», επιλέγει να ζήσει μια ζωή για τους άλλους, να εξεγερθεί κατά της δυστυχίας τους, θεωρώντας πως η εξέγερση αυτή αποτελεί τη λύση στον παραλογισμό της ανθρώπινης κατάστασης που οδήγησε τον Σίσυφο στην αυτοκτονία. Σ΄ αυτή τη σύνθεση που επιχειρεί ο Καμύ ανάμεσα στον Προμηθέα και τον Σίσυφο, η άρνηση γίνεται μια πράξη κατάφασης: «Εξεγείρομαι, άρα υπάρχουμε».

Η κόλαση είναι οι άλλοι

"... Η σχέση αντικειμένου - υποκειμένου είναι βασική αρχή της διαλεκτικής. Εγώ, το υποκείμενο που θέλω, είμαι ένα υποκείμενο στενά συναρτημένο με τα αντικείμενα. Όλοι οι άνθρωποι είναι αντικείμενα για μένα το υποκείμενο, ενώ εγώ το υποκείμενο είμαι αντικείμενο για όλους τους ανθρώπους, που ο καθένας είναι υποκείμενο μόνο για τον εαυτό του. Διαλεκτική ονομάζεται η σχέση που δημιουργείται ανάμεσα στο υποκείμενο και το αντικείμενο. Η κόλαση είναι οι Αλλοι, λέει ο Σαρτρ. Και εννοεί πως το κακό, σε μένα το υποκείμενο, έρχεται απ' έξω, από το αντικείμενο. Σπάνια το προσωπικό μου κακό έχει υποκειμενικά αίτια. Αλλά και τα υποκειμενικά αίτια είναι αντικειμενικά καθορισμένα.
Αυτό είναι και το μεγάλο δίδαγμα του φροϋδισμού και κυρίως του φροϋδομαρξισμού της Σχολής της Φρανκφούρτης. Το υποσυνείδητο είναι η συνέχεια της συνείδησης προς τα κάτω και προς τα μέσα, όμως το περιεχόμενό του δεν αποτελείται από το Εγώ, αλλά από το Εκείνο, όπως ονομάζει ο Φρόυντ όλα όσα δεν μπορώ να ελέγξω εγώ προσωπικά, για να απωθήσω τελικά τους φόβους μου ή τις ανακπλήρωτες επιθυμίες μου στο υποσυνείδητο. Που δεν είναι παρά μια αποθήκη απαγορεύσεων και ανεκπλήρωτων επιθυμιών. Το υποσυνείδητο είναι ένα καζάνι που βράζει και κοχλάζει και συχνά εκρήγνυται προκαλώντας καταστροφές, και σε μένα και στους γύρω μου. "Το υποσυνείδητο σκοτώνει, όχι η συνείδηση", θα πει ο Βίλχελμ Ράιχ. Η συνείδηση "γνωρίζει" ότι καταστρέφοντας, καταστρέφεται. Όμως το υποσυνείδητο δεν γνωρίζει τίποτα, ούτε τον εαυτό του, θα πει ο Χέρμπερτ Μαρκούζε, ένας από τους πολύ γνωστούς εκπροσώπους της Σχολής της Φρανκφούρτης.
Οι ντεσπεράδος μεταθέτουν τη λογική του στομαχιού στον παραλογισμό του υποσυνείδητου. Ενώ η ταξική συνείδηση σταματάει στο επίπεδο της συνείδησης την οργή που προκαλεί η έλλειψη κοινωνικής δικαιοσύνης και δεν της επιτρέπει να γίνει παραλογισμός και κτηνωδία. Αν ο μαρξισμός έπαιρνε στα σοβαρά το φροϋδισμό, τον καιρό που έκαμνε αυτή τη συναρπαστική πρόταση ο Αντρέ Μπρετόν, ο "πάπας" του σουρρεαλισμού, ο μαρξισμός θα είχε ίσως γλυτώσει από περιπλοκές εντελώς σουρρεαλιστικές. Διάολε, εκτός απ' την ταξική συνείδηση, υπάρχει και η συνείδηση σκέτα, το θεμέλιο της ταξικής συνείδησης. Δεν μπορείς να ζητάς ταξική συνείδηση από ασυνείδητους. Και το ασυνείδητο είναι το πρώτο στάδιο του υποσυνείδητου, αυτό που βρίσκεται πιο κοντά στη συνείδηση και τη συνδέει με το υποσυνείδητο μεταφέροντας στη συνείδηση τις "εντολές" του. Δεν λέω πως πρέπει να κάνουν ψυχανάλυση οι επαναστάτες πριν ξεκινήσουν την επανάσταση, λέω μόνο πως πρέπει να πάρουν σοβαρά το υποσυνείδητο, αν θέλουν να προφυλαχτούν από συμπεριφορές που έχουν σχέση περισσότερο με τη βαρβαρότητα παρά με το σοσιαλισμό. Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα, εντάξει, καλά το λέει ο Κορνήλιος Καστοριάδης. Όμως, όταν η βαρβαρότητα προτείνεται ως σοσιαλισμός, εγώ προσωπικά θα διάλεγα... τη βαρβαρότητα. Το βάρβαρο τον αντιμετωπίζεις, το σοσιαλβάρβαρο όμως δεν τον αντιμετωπίζεις με τίποτα, εσύ ο σοσιαλιστής, ο κατ' ανάγκην σύντροφος του σοσιαλβάρβαρου.
Δυστυχώς, απ' όλες τις αριστερίστικες και ανομολόγητα ψυχολογίστικες πολιτικές συμπεριφορές, συνεπώς κι απ' αυτή του Τσε, εκείνο που κυρίως λείπει είναι η διαλεκτική..."

Β. Ραφαηλίδης

Στα όνειρα

Στα όνειρά μου- σε αυτά που θυμάμαι μετά τον ύπνο αλλά και σε εκείνα που νομίζω ότι έχω ξεχάσει- βλέπω τα πάντα από μια αξιοσημείωτα χαμηλή οπτική γωνία. Οι γύρω μου υπόλοιποι άνθρωποι έτσι παίρνουν διαστάσεις γιγάντιων μορφών, με κεφάλια μικροσκοπικά που μόλις διακρίνονται στο βάθος του οπτικού μου ορίζοντα, πόδια μακριά και χέρια τεράστια. Το ίδιο συμβαίνει και με τα ενήλικα δέντρα, και με τα ψηλά σπίτια, και με τα φουγάρα των υπερωκεάνιων, και με τις έλικες των ανεμογεννητριών, μοιάζουν στα μάτια του ονειρευόμενου εαυτού μου σαν να τείνουν ψηλώνοντας προς κάποιο διαγαλαξιακό σημείο φυγής στα βάθη του ουρανού. Από την άλλη πλευρά, κατά τη διάρκεια του ύπνου, έχω εξαιρετική σχέση με όλα τα πλάσματα που βλασταίνουν κοντά στο χώμα, με τα πλάσματα που έρπουν, με τα μικροσκοπικά ζώα, με τα έντομα όταν δεν πετούν ή όταν έχουν πεθάνει αλλά και με οτιδήποτε άλλο ξεχνιέται πεθαμένο στο έδαφος. Σε κάθε όνειρο, αυτές μονάχα είναι οι μορφές που μπορώ να κοιτάζω κατά πρόσωπο.

Γένους θηλυκού

... "Η μητριαρχία είναι μια κατάσταση περισσότερο φυσική από την πατριαρχία. Μπορεί ο σπόρος να είναι αναγκαίος για να φυτρώσουν φυτά και ζώα, ανάμεσά τους και ο άνθρωπος, όμως ο σπόρος που έρχεται από οπουδήποτε, ακόμα και από τον αέρα με τη μορφή γύρεως, πρέπει να πέσει πάνω σε γόνιμο έδαφος προκειμένου να έχει αναπαραγωγικό αποτέλεσμα. Δεν κυοφορεί το αρσενικό αλλά το θηλυκό. Κυοφορώ σημαίνει φέρω κάτι μέσα στην κύπη, τη σπηλιά, τη φωλιά, την τρύπα. Σπηλιά είναι και η κοιλιά. Οι άνθρωποι των σπηλαίων ήξεραν την τρύπα. Σπηλιά είναι και η κοιλιά. Οι άνθρωποι των σπηλαίων ήξεραν πολύ καλά τι έκαναν όταν μετέφεραν σιγά σιγά το νόημα της σπηλιάς σε καθετί που παρέχει προστασία... το ελληνικό κύπελλο και η λατινική κούπα παίρνουν το νόημά τους από την πανάρχαια κύπη, τη σπηλιά. Το υγρό που δεν προστατεύεται από ένα σπηλαιώδες αντικείμενο, κυλάει και φεύγει. Μπορούμε, βέβαια, να πιούμε νερό από το ποτάμι αλλά με τη χούφτα, που θα λειτουργήσει σαν κύπελλο, σαν κούπα, σαν σπηλιά. Μπορούμε, ακόμα, να πιούμε νερό από το ποτάμι, σκύβοντας και ρουφώντας το κατευθείαν με το στόμα, που είναι η πιο εντυπωσιακή σπηλιά που υπάρχει...η σπηλιά, συνεπώς και η κοιλιά, είναι γένους θηλυκού, σ' όλες τις ινδοευρωπαϊκές γλώσσες που έχουν γένη. Άλλωστε μια γλώσσα και κάθε γλώσσα είναι ένα απόλυτα λογικό σύστημα, δεν χαρακτηρίζει τυχαία μια λέξη σαν θηλυκού γένους ακόμη κι αν είναι αδύνατο να επισημάνουμε το φύλο στο αντικείμενο στο οποίο αυτή αναφέρεται. Θηλυκές είναι όλες οι λέξεις που συντηρούν, που αναπαράγουν, που προστατεύουν, που φροντίζουν τη ζωή. Θα δυσκολευόμασταν να φανταστούμε τη θάλασσα γένους αρσενικού. Όπως και την ευτυχία, την ευγένεια, την καλοσύνη. Το θηλυκό γένος κυριαρχεί στη γραμματική κι αυτό δεν είναι τυχαίο..."

Β. Ραφαηλίδης "Πέρα από τον Κινηματογράφο", Α΄ τόμος

Αληθινό ποδόσφαιρο

25 Μαΐου 2005

Δον Μάσιμο,

Λάβαμε ένα γράμμα σας στο οποίο μας ενημερώνετε ότι η ποδοσφαιρική σας ομάδα, Internazionale F.C., αποδέχτηκε την αδερφική πρόκληση που σας κάναμε. Εκτιμούμε την καλοσύνη και την ειλικρίνεια της απάντησής σας. Σας ενημερώνω ότι εκτός από το ότι είμαι ο εκπρόσωπος τύπου των Ζαπατίστας, τοποθετήθηκα μετά από ομόφωνη απόφαση πρώτος προπονητής και επικεφαλής των Διαγαλαξιακών Σχέσεων της ποδοσφαιρικής ομάδας των Ζαπατίστας (βασικά, στην πραγματικότητα κανείς άλλος δεν ήθελε τη δουλειά). Με αυτήν την ιδιότητα πρέπει, μάλλον, να χρησιμοποιήσω αυτό το γράμμα ώστε να κανονίσω τις λεπτομέρειες για το παιχνίδι. Ίσως, για παράδειγμα, να προτείνω ότι αντί του να περιοριστούμε σε ένα παιχνίδι, να γίνουν δύο. Ένα στο Μεξικό και ένα άλλο στην Ιταλία ή ένα εντός και ένα εκτός έδρας. Και να παίξουμε για το τρόπαιο που θα γίνει γνωστό στον κόσμο ως ‘Το Πόζολ (σσ. Παραδοσιακό κιούπι των Αζτέκων) της Λάσπης’. Και ενδεχομένως θα πρότεινα σε εσάς το παιχνίδι το οποίο θα παιχτεί στο Μεξικό και θα είστε φιλοξενούμενοι, να διεξαχθεί στο Ολυμπιακό στάδιο του ’68 του Μεξικού, στην ομοσπονδιακή περιοχή της Κοαουΐλα και τα έσοδα από τα εισιτήρια να δοθούν στους παραστρατιωτικούς στο Λος Άλτος του Τσιάπας που εκδιώχθηκαν από τα σπίτια τους… Και ίσως να συμφωνήσουμε, δεδομένου του ότι θα είστε ήδη στο Μεξικό, να διοργανώσουμε ένα δεύτερο παιχνίδι στη Γκουαδαλαχάρα και τα έσοδα να διατεθούν ώστε να παραχθεί νομική υποστήριξη στους alter-mundistas, άδικα φυλακισμένους στις φυλακές αυτής της επαρχίας του Μεξικού και στους πολιτικούς κρατούμενους σε όλη τη χώρα… Και ίσως, αν συμφωνείτε, για τους αγώνες στο Μεξικό οι Ζαπατίστας να απευθυνθούν στο Ντιέγο Αρμάντο Μαραντόνα και να του ζητήσουν να είναι διαιτητής, στους Χαβιέρ Ελ Βάσκο Αγκίρε και Χόρχε Βαλδάνο για να είναι βοηθοί (ή επόπτες) και στο Σόκρατες, μέσο από τη Βραζιλία, να είναι 4ος. Ενδεχομένως να καλέσουμε και δύο διαγαλαξιακούς που ταξιδεύουν με Ουρουγουανικό διαβατήριο: Εδουάρδο Γκαλεάνο και Μάριο Μπενεντέτι να κάνουν φάση με φάση σχολιασμό για τη Διαγαλαξιακή Τηλεόραση του Συστήματος των Ζαπατίστας (‘η μόνη τηλεόραση που διαβάζεται’). Στην Ιταλία ο Τζιάνι Μίνα και ο Πέδρο Λουΐς Σούγιο μπορούν να είναι σχολιαστές. Και ίσως, για να διαφοροποιηθούμε από τη χρήση της γυναίκας ως αντικείμενο που προωθείται στα ποδοσφαιρικά παιχνίδια και στις διαφημίσεις, οι Ζαπατίστας θα ζητήσουν από την εθνική κοινότητα γκέυ και λεσβιών και ειδικά από τραβεστί και τρανσέξουαλ, να οργανωθούν και να διασκεδάσουν τους ‘σεβάσμιους’ με πιρουέτες ομογενών κατά τη διάρκεια των παιχνιδιών στο Μεξικό… Ίσως για να ισορροπήσουμε το εμφανές μειονέκτημά σας κάπως, θα σας δώσω μερικές μυστικές πληροφορίες. Για παράδειγμα η ομάδα των Ζαπατίστας θα είναι μεικτή (δηλαδή, θα υπάρχουν άντρες και γυναίκες), παίζουμε με τις αποκαλούμενες ‘μπότες του ανθρακωρύχου’ (έχουν ατσάλι στα δάχτυλα, γι” αυτό τρυπούν τις μπάλες). Σύμφωνα με τους κανόνες και τα έθιμά μας το παιχνίδι τελειώνει μόνο εάν δε μείνει κανένας όρθιος από οποιαδήποτε ομάδα (δηλαδή έχουν πολύ μεγάλη αντοχή). Η ομάδα των Ζαπατίστας μπορεί να ενισχυθεί κατά το δοκούν (δηλαδή, οι Μεξικανοί ‘Μπόφο’ Μπαυτίστα και Μαριμπέλ ‘Μαριγκόλ’ Ντομίνγκεζ μπορούν να εμφανιστούν στην ενδεκάδα, αν το δεχτούν). Έχουμε σχεδιάσει στολές χαμαιλέοντα (αν χάνουμε, μαύρες και μπλε ρίγες εμφανίζονται στις φανέλες μπερδεύοντας τους αντιπάλους, τον διαιτητή και τους οπαδούς). Επίσης εξασκούμαστε, με σχετική επιτυχία, σε δύο νέα συστήματα: τη maquiña avanti fortiori (σημείωση: μεταφρασμένη σε γαστριμαργικούς όρους θα ήταν κάτι μεταξύ πίτσας και σάντουϊτς γουακαμόλε) και τη ‘maquiña caracoliña con variante intensa’ (σημείωση: ισοδύναμο με σπαγγέτι με βραστά φασόλια, αλλά κατεστραμμένο). Με όλα αυτά (και μερικές άλλες εκπλήξεις), μπορούμε, ενδεχομένως, να επαναστατικοποιήσουμε το παγκόσμιο ποδόσφαιρο, και τότε, ίσως, το ποδόσφαιρο να μην είναι απλώς μπίζνες, και να γίνει ξανά ένα ψυχαγωγικό παιχνίδι. Ένα παιχνίδι φτιαγμένο, όπως είπατε και εσείς πολύ σωστά, από αληθινά αισθήματα. Ίσως… Παρ’ όλα αυτά, αυτό είναι απλώς για να επιστρέψουμε σε εσάς, στην οικογένειά σας, στους άντρες και τις γυναίκες της Ίντερ και στους νερατζούρι οπαδούς την εκτίμηση και το θαυμασμό μας προς εσάς (παρόλο που σας προειδοποιώ ότι μπροστά από το τέρμα, δε θα υπάρχει ούτε οίκτος, ούτε συμπόνοια).Όσα για τα υπόλοιπα, καλά… ίσως… αλλά… Εντάξει. Υγεία και ας είναι το πράσινο, άσπρο και κόκκινο που ντύνει της αξιοπρέπειά μας σύντομα να βρει τον εαυτό του και στις δύο χώρες.
Από τα βουνά του Νότιο-Ανατολικού Μεξικού,
Subcomandante Insurgente Marcos

(σχεδιάζοντας συστήματα στο μαυροπίνακα και διαφωνώντας με τον Ντουρίτο επειδή αυτός επιμένει ότι αντί από το παραδοσιακό 4-2-4, πρέπει να παρουσιάσουμε ένα 1-1-1-1-1-1-1-1-1-1, το οποίο, λέει, μπερδεύει τον αντίπαλο)

ΥΓ. Για τη Μεξικανική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου, τη Ρεάλ Μαδρίτης, τη Μπάγερν Μονάχου, την Οσασούνα, τον Άγιαξ, τη Λίβερπουλ και την ομάδα της Φερατερία Γκονσάλες: Συγγνώμη, αλλά έχω αποκλειστικό συμβόλαιο με την Εσεταλεένε.

25 Μαΐου 2005

Δον Μάσιμο,

Λάβαμε ένα γράμμα σας στο οποίο μας ενημερώνετε ότι η ποδοσφαιρική σας ομάδα, Internazionale F.C., αποδέχτηκε την αδερφική πρόκληση που σας κάναμε. Εκτιμούμε την καλοσύνη και την ειλικρίνεια της απάντησής σας.

Σας ενημερώνω ότι εκτός από το ότι είμαι ο εκπρόσωπος τύπου των Ζαπατίστας, τοποθετήθηκα μετά από ομόφωνη απόφαση πρώτος προπονητής και επικεφαλής των Διαγαλαξιακών Σχέσεων της ποδοσφαιρικής ομάδας των Ζαπατίστας (βασικά, στην πραγματικότητα κανείς άλλος δεν ήθελε τη δουλειά). Με αυτήν την ιδιότητα πρέπει, μάλλον, να χρησιμοποιήσω αυτό το γράμμα ώστε να κανονίσω τις λεπτομέρειες για το παιχνίδι.

Ίσως, για παράδειγμα, να προτείνω ότι αντί του να περιοριστούμε σε ένα παιχνίδι, να γίνουν δύο. Ένα στο Μεξικό και ένα άλλο στην Ιταλία ή ένα εντός και ένα εκτός έδρας. Και να παίξουμε για το τρόπαιο που θα γίνει γνωστό στον κόσμο ως ‘Το Πόζολ (σσ. Παραδοσιακό κιούπι των Αζτέκων) της Λάσπης’.

Και ενδεχομένως θα πρότεινα σε εσάς το παιχνίδι το οποίο θα παιχτεί στο Μεξικό και θα είστε φιλοξενούμενοι, να διεξαχθεί στο Ολυμπιακό στάδιο του ’68 του Μεξικού, στην ομοσπονδιακή περιοχή της Κοαουΐλα και τα έσοδα από τα εισιτήρια να δοθούν στους παραστρατιωτικούς στο Λος Άλτος του Τσιάπας που εκδιώχθηκαν από τα σπίτια τους… Και ίσως να συμφωνήσουμε, δεδομένου του ότι θα είστε ήδη στο Μεξικό, να διοργανώσουμε ένα δεύτερο παιχνίδι στη Γκουαδαλαχάρα και τα έσοδα να διατεθούν ώστε να παραχθεί νομική υποστήριξη στους alter-mundistas, άδικα φυλακισμένους στις φυλακές αυτής της επαρχίας του Μεξικού και στους πολιτικούς κρατούμενους σε όλη τη χώρα…

Και ίσως, αν συμφωνείτε, για τους αγώνες στο Μεξικό οι Ζαπατίστας να απευθυνθούν στο Ντιέγο Αρμάντο Μαραντόνα και να του ζητήσουν να είναι διαιτητής, στους Χαβιέρ Ελ Βάσκο Αγκίρε και Χόρχε Βαλδάνο για να είναι βοηθοί (ή επόπτες) και στο Σόκρατες, μέσο από τη Βραζιλία, να είναι 4^ος. Ενδεχομένως να καλέσουμε και δύο διαγαλαξιακούς που ταξιδεύουν με Ουρουγουανικό διαβατήριο: Εδουάρδο Γκαλεάνο και Μάριο Μπενεντέτι να κάνουν φάση με φάση σχολιασμό για τη Διαγαλαξιακή Τηλεόραση του Συστήματος των Ζαπατίστας (‘η μόνη τηλεόραση που διαβάζεται’). Στην Ιταλία ο Τζιάνι Μίνα και ο Πέδρο Λουΐς Σούγιο μπορούν να είναι σχολιαστές.

Και ίσως, για να διαφοροποιηθούμε από τη χρήση της γυναίκας ως αντικείμενο που προωθείται στα ποδοσφαιρικά παιχνίδια και στις διαφημίσεις, οι Ζαπατίστας θα ζητήσουν από την εθνική κοινότητα γκέυ και λεσβιών και ειδικά από τραβεστί και τρανσέξουαλ, να οργανωθούν και να διασκεδάσουν τους ‘σεβάσμιους’ με πιρουέτες ομογενών κατά τη διάρκεια των παιχνιδιών στο Μεξικό…

Ίσως για να ισορροπήσουμε το εμφανές μειονέκτημά σας κάπως, θα σας δώσω μερικές μυστικές πληροφορίες. Για παράδειγμα η ομάδα των Ζαπατίστας θα είναι μεικτή (δηλαδή, θα υπάρχουν άντρες και γυναίκες), παίζουμε με τις αποκαλούμενες ‘μπότες του ανθρακωρύχου’ (έχουν ατσάλι στα δάχτυλα, γι” αυτό τρυπούν τις μπάλες). Σύμφωνα με τους κανόνες και τα έθιμά μας το παιχνίδι τελειώνει μόνο εάν δε μείνει κανένας όρθιος από οποιαδήποτε ομάδα (δηλαδή έχουν πολύ μεγάλη αντοχή). Η ομάδα των Ζαπατίστας μπορεί να ενισχυθεί κατά το δοκούν (δηλαδή, οι Μεξικανοί ‘Μπόφο’ Μπαυτίστα και Μαριμπέλ ‘Μαριγκόλ’ Ντομίνγκεζ μπορούν να εμφανιστούν στην ενδεκάδα, αν το δεχτούν). Έχουμε σχεδιάσει στολές χαμαιλέοντα (αν χάνουμε, μαύρες και μπλε ρίγες εμφανίζονται στις φανέλες μπερδεύοντας τους αντιπάλους, τον διαιτητή και τους οπαδούς). Επίσης εξασκούμαστε, με σχετική επιτυχία, σε δύο νέα συστήματα: τη maquiña avanti fortiori (σημείωση: μεταφρασμένη σε γαστριμαργικούς όρους θα ήταν κάτι μεταξύ πίτσας και σάντουϊτς γουακαμόλε) και τη ‘maquiña caracoliña con variante intensa’ (σημείωση: ισοδύναμο με σπαγγέτι με βραστά φασόλια, αλλά κατεστραμμένο).

Με όλα αυτά (και μερικές άλλες εκπλήξεις), μπορούμε, ενδεχομένως, να επαναστατικοποιήσουμε το παγκόσμιο ποδόσφαιρο, και τότε, ίσως, το ποδόσφαιρο να μην είναι απλώς μπίζνες, και να γίνει ξανά ένα ψυχαγωγικό παιχνίδι. Ένα παιχνίδι φτιαγμένο, όπως είπατε και εσείς πολύ σωστά, από αληθινά αισθήματα.

Ίσως… Παρ’ όλα αυτά, αυτό είναι απλώς για να επιστρέψουμε σε εσάς, στην οικογένειά σας, στους άντρες και τις γυναίκες της Ίντερ και στους νερατζούρι οπαδούς την εκτίμηση και το θαυμασμό μας προς εσάς (παρόλο που σας προειδοποιώ ότι μπροστά από το τέρμα, δε θα υπάρχει ούτε οίκτος, ούτε συμπόνοια).Όσα για τα υπόλοιπα, καλά… ίσως… αλλά…

Εντάξει. Υγεία και ας είναι το πράσινο, άσπρο και κόκκινο που ντύνει της αξιοπρέπειά μας σύντομα να βρει τον εαυτό του και στις δύο χώρες.

Από τα βουνά του Νότιο-Ανατολικού Μεξικού,
Subcomandante Insurgente Marcos

(σχεδιάζοντας συστήματα στο μαυροπίνακα και διαφωνώντας με τον Ντουρίτο επειδή αυτός επιμένει ότι αντί από το παραδοσιακό 4-2-4, πρέπει να παρουσιάσουμε ένα 1-1-1-1-1-1-1-1-1-1, το οποίο, λέει, μπερδεύει τον αντίπαλο)

ΥΓ. Για τη Μεξικανική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου, τη Ρεάλ Μαδρίτης, τη Μπάγερν Μονάχου, την Οσασούνα, τον Άγιαξ, τη Λίβερπουλ και την ομάδα της Φερατερία Γκονσάλες: Συγγνώμη, αλλά έχω αποκλειστικό συμβόλαιο με την Εσεταλεένε.

- See more at: http://www.sombrero.gr/page/2/#sthash.mTPP5IaH.dpuf

25 Μαΐου 2005

Δον Μάσιμο,

Λάβαμε ένα γράμμα σας στο οποίο μας ενημερώνετε ότι η ποδοσφαιρική σας ομάδα, Internazionale F.C., αποδέχτηκε την αδερφική πρόκληση που σας κάναμε. Εκτιμούμε την καλοσύνη και την ειλικρίνεια της απάντησής σας.

Σας ενημερώνω ότι εκτός από το ότι είμαι ο εκπρόσωπος τύπου των Ζαπατίστας, τοποθετήθηκα μετά από ομόφωνη απόφαση πρώτος προπονητής και επικεφαλής των Διαγαλαξιακών Σχέσεων της ποδοσφαιρικής ομάδας των Ζαπατίστας (βασικά, στην πραγματικότητα κανείς άλλος δεν ήθελε τη δουλειά). Με αυτήν την ιδιότητα πρέπει, μάλλον, να χρησιμοποιήσω αυτό το γράμμα ώστε να κανονίσω τις λεπτομέρειες για το παιχνίδι.

Ίσως, για παράδειγμα, να προτείνω ότι αντί του να περιοριστούμε σε ένα παιχνίδι, να γίνουν δύο. Ένα στο Μεξικό και ένα άλλο στην Ιταλία ή ένα εντός και ένα εκτός έδρας. Και να παίξουμε για το τρόπαιο που θα γίνει γνωστό στον κόσμο ως ‘Το Πόζολ (σσ. Παραδοσιακό κιούπι των Αζτέκων) της Λάσπης’.

Και ενδεχομένως θα πρότεινα σε εσάς το παιχνίδι το οποίο θα παιχτεί στο Μεξικό και θα είστε φιλοξενούμενοι, να διεξαχθεί στο Ολυμπιακό στάδιο του ’68 του Μεξικού, στην ομοσπονδιακή περιοχή της Κοαουΐλα και τα έσοδα από τα εισιτήρια να δοθούν στους παραστρατιωτικούς στο Λος Άλτος του Τσιάπας που εκδιώχθηκαν από τα σπίτια τους… Και ίσως να συμφωνήσουμε, δεδομένου του ότι θα είστε ήδη στο Μεξικό, να διοργανώσουμε ένα δεύτερο παιχνίδι στη Γκουαδαλαχάρα και τα έσοδα να διατεθούν ώστε να παραχθεί νομική υποστήριξη στους alter-mundistas, άδικα φυλακισμένους στις φυλακές αυτής της επαρχίας του Μεξικού και στους πολιτικούς κρατούμενους σε όλη τη χώρα…

Και ίσως, αν συμφωνείτε, για τους αγώνες στο Μεξικό οι Ζαπατίστας να απευθυνθούν στο Ντιέγο Αρμάντο Μαραντόνα και να του ζητήσουν να είναι διαιτητής, στους Χαβιέρ Ελ Βάσκο Αγκίρε και Χόρχε Βαλδάνο για να είναι βοηθοί (ή επόπτες) και στο Σόκρατες, μέσο από τη Βραζιλία, να είναι 4^ος. Ενδεχομένως να καλέσουμε και δύο διαγαλαξιακούς που ταξιδεύουν με Ουρουγουανικό διαβατήριο: Εδουάρδο Γκαλεάνο και Μάριο Μπενεντέτι να κάνουν φάση με φάση σχολιασμό για τη Διαγαλαξιακή Τηλεόραση του Συστήματος των Ζαπατίστας (‘η μόνη τηλεόραση που διαβάζεται’). Στην Ιταλία ο Τζιάνι Μίνα και ο Πέδρο Λουΐς Σούγιο μπορούν να είναι σχολιαστές.

Και ίσως, για να διαφοροποιηθούμε από τη χρήση της γυναίκας ως αντικείμενο που προωθείται στα ποδοσφαιρικά παιχνίδια και στις διαφημίσεις, οι Ζαπατίστας θα ζητήσουν από την εθνική κοινότητα γκέυ και λεσβιών και ειδικά από τραβεστί και τρανσέξουαλ, να οργανωθούν και να διασκεδάσουν τους ‘σεβάσμιους’ με πιρουέτες ομογενών κατά τη διάρκεια των παιχνιδιών στο Μεξικό…

Ίσως για να ισορροπήσουμε το εμφανές μειονέκτημά σας κάπως, θα σας δώσω μερικές μυστικές πληροφορίες. Για παράδειγμα η ομάδα των Ζαπατίστας θα είναι μεικτή (δηλαδή, θα υπάρχουν άντρες και γυναίκες), παίζουμε με τις αποκαλούμενες ‘μπότες του ανθρακωρύχου’ (έχουν ατσάλι στα δάχτυλα, γι” αυτό τρυπούν τις μπάλες). Σύμφωνα με τους κανόνες και τα έθιμά μας το παιχνίδι τελειώνει μόνο εάν δε μείνει κανένας όρθιος από οποιαδήποτε ομάδα (δηλαδή έχουν πολύ μεγάλη αντοχή). Η ομάδα των Ζαπατίστας μπορεί να ενισχυθεί κατά το δοκούν (δηλαδή, οι Μεξικανοί ‘Μπόφο’ Μπαυτίστα και Μαριμπέλ ‘Μαριγκόλ’ Ντομίνγκεζ μπορούν να εμφανιστούν στην ενδεκάδα, αν το δεχτούν). Έχουμε σχεδιάσει στολές χαμαιλέοντα (αν χάνουμε, μαύρες και μπλε ρίγες εμφανίζονται στις φανέλες μπερδεύοντας τους αντιπάλους, τον διαιτητή και τους οπαδούς). Επίσης εξασκούμαστε, με σχετική επιτυχία, σε δύο νέα συστήματα: τη maquiña avanti fortiori (σημείωση: μεταφρασμένη σε γαστριμαργικούς όρους θα ήταν κάτι μεταξύ πίτσας και σάντουϊτς γουακαμόλε) και τη ‘maquiña caracoliña con variante intensa’ (σημείωση: ισοδύναμο με σπαγγέτι με βραστά φασόλια, αλλά κατεστραμμένο).

Με όλα αυτά (και μερικές άλλες εκπλήξεις), μπορούμε, ενδεχομένως, να επαναστατικοποιήσουμε το παγκόσμιο ποδόσφαιρο, και τότε, ίσως, το ποδόσφαιρο να μην είναι απλώς μπίζνες, και να γίνει ξανά ένα ψυχαγωγικό παιχνίδι. Ένα παιχνίδι φτιαγμένο, όπως είπατε και εσείς πολύ σωστά, από αληθινά αισθήματα.

Ίσως… Παρ’ όλα αυτά, αυτό είναι απλώς για να επιστρέψουμε σε εσάς, στην οικογένειά σας, στους άντρες και τις γυναίκες της Ίντερ και στους νερατζούρι οπαδούς την εκτίμηση και το θαυμασμό μας προς εσάς (παρόλο που σας προειδοποιώ ότι μπροστά από το τέρμα, δε θα υπάρχει ούτε οίκτος, ούτε συμπόνοια).Όσα για τα υπόλοιπα, καλά… ίσως… αλλά…

Εντάξει. Υγεία και ας είναι το πράσινο, άσπρο και κόκκινο που ντύνει της αξιοπρέπειά μας σύντομα να βρει τον εαυτό του και στις δύο χώρες.

Από τα βουνά του Νότιο-Ανατολικού Μεξικού,
Subcomandante Insurgente Marcos

(σχεδιάζοντας συστήματα στο μαυροπίνακα και διαφωνώντας με τον Ντουρίτο επειδή αυτός επιμένει ότι αντί από το παραδοσιακό 4-2-4, πρέπει να παρουσιάσουμε ένα 1-1-1-1-1-1-1-1-1-1, το οποίο, λέει, μπερδεύει τον αντίπαλο)

ΥΓ. Για τη Μεξικανική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου, τη Ρεάλ Μαδρίτης, τη Μπάγερν Μονάχου, την Οσασούνα, τον Άγιαξ, τη Λίβερπουλ και την ομάδα της Φερατερία Γκονσάλες: Συγγνώμη, αλλά έχω αποκλειστικό συμβόλαιο με την Εσεταλεένε.

- See more at: http://www.sombrero.gr/page/2/#sthash.mTPP5IaH.dpuf

25 Μαΐου 2005

Δον Μάσιμο,

Λάβαμε ένα γράμμα σας στο οποίο μας ενημερώνετε ότι η ποδοσφαιρική σας ομάδα, Internazionale F.C., αποδέχτηκε την αδερφική πρόκληση που σας κάναμε. Εκτιμούμε την καλοσύνη και την ειλικρίνεια της απάντησής σας.

Σας ενημερώνω ότι εκτός από το ότι είμαι ο εκπρόσωπος τύπου των Ζαπατίστας, τοποθετήθηκα μετά από ομόφωνη απόφαση πρώτος προπονητής και επικεφαλής των Διαγαλαξιακών Σχέσεων της ποδοσφαιρικής ομάδας των Ζαπατίστας (βασικά, στην πραγματικότητα κανείς άλλος δεν ήθελε τη δουλειά). Με αυτήν την ιδιότητα πρέπει, μάλλον, να χρησιμοποιήσω αυτό το γράμμα ώστε να κανονίσω τις λεπτομέρειες για το παιχνίδι.

Ίσως, για παράδειγμα, να προτείνω ότι αντί του να περιοριστούμε σε ένα παιχνίδι, να γίνουν δύο. Ένα στο Μεξικό και ένα άλλο στην Ιταλία ή ένα εντός και ένα εκτός έδρας. Και να παίξουμε για το τρόπαιο που θα γίνει γνωστό στον κόσμο ως ‘Το Πόζολ (σσ. Παραδοσιακό κιούπι των Αζτέκων) της Λάσπης’.

Και ενδεχομένως θα πρότεινα σε εσάς το παιχνίδι το οποίο θα παιχτεί στο Μεξικό και θα είστε φιλοξενούμενοι, να διεξαχθεί στο Ολυμπιακό στάδιο του ’68 του Μεξικού, στην ομοσπονδιακή περιοχή της Κοαουΐλα και τα έσοδα από τα εισιτήρια να δοθούν στους παραστρατιωτικούς στο Λος Άλτος του Τσιάπας που εκδιώχθηκαν από τα σπίτια τους… Και ίσως να συμφωνήσουμε, δεδομένου του ότι θα είστε ήδη στο Μεξικό, να διοργανώσουμε ένα δεύτερο παιχνίδι στη Γκουαδαλαχάρα και τα έσοδα να διατεθούν ώστε να παραχθεί νομική υποστήριξη στους alter-mundistas, άδικα φυλακισμένους στις φυλακές αυτής της επαρχίας του Μεξικού και στους πολιτικούς κρατούμενους σε όλη τη χώρα…

Και ίσως, αν συμφωνείτε, για τους αγώνες στο Μεξικό οι Ζαπατίστας να απευθυνθούν στο Ντιέγο Αρμάντο Μαραντόνα και να του ζητήσουν να είναι διαιτητής, στους Χαβιέρ Ελ Βάσκο Αγκίρε και Χόρχε Βαλδάνο για να είναι βοηθοί (ή επόπτες) και στο Σόκρατες, μέσο από τη Βραζιλία, να είναι 4^ος. Ενδεχομένως να καλέσουμε και δύο διαγαλαξιακούς που ταξιδεύουν με Ουρουγουανικό διαβατήριο: Εδουάρδο Γκαλεάνο και Μάριο Μπενεντέτι να κάνουν φάση με φάση σχολιασμό για τη Διαγαλαξιακή Τηλεόραση του Συστήματος των Ζαπατίστας (‘η μόνη τηλεόραση που διαβάζεται’). Στην Ιταλία ο Τζιάνι Μίνα και ο Πέδρο Λουΐς Σούγιο μπορούν να είναι σχολιαστές.

Και ίσως, για να διαφοροποιηθούμε από τη χρήση της γυναίκας ως αντικείμενο που προωθείται στα ποδοσφαιρικά παιχνίδια και στις διαφημίσεις, οι Ζαπατίστας θα ζητήσουν από την εθνική κοινότητα γκέυ και λεσβιών και ειδικά από τραβεστί και τρανσέξουαλ, να οργανωθούν και να διασκεδάσουν τους ‘σεβάσμιους’ με πιρουέτες ομογενών κατά τη διάρκεια των παιχνιδιών στο Μεξικό…

Ίσως για να ισορροπήσουμε το εμφανές μειονέκτημά σας κάπως, θα σας δώσω μερικές μυστικές πληροφορίες. Για παράδειγμα η ομάδα των Ζαπατίστας θα είναι μεικτή (δηλαδή, θα υπάρχουν άντρες και γυναίκες), παίζουμε με τις αποκαλούμενες ‘μπότες του ανθρακωρύχου’ (έχουν ατσάλι στα δάχτυλα, γι” αυτό τρυπούν τις μπάλες). Σύμφωνα με τους κανόνες και τα έθιμά μας το παιχνίδι τελειώνει μόνο εάν δε μείνει κανένας όρθιος από οποιαδήποτε ομάδα (δηλαδή έχουν πολύ μεγάλη αντοχή). Η ομάδα των Ζαπατίστας μπορεί να ενισχυθεί κατά το δοκούν (δηλαδή, οι Μεξικανοί ‘Μπόφο’ Μπαυτίστα και Μαριμπέλ ‘Μαριγκόλ’ Ντομίνγκεζ μπορούν να εμφανιστούν στην ενδεκάδα, αν το δεχτούν). Έχουμε σχεδιάσει στολές χαμαιλέοντα (αν χάνουμε, μαύρες και μπλε ρίγες εμφανίζονται στις φανέλες μπερδεύοντας τους αντιπάλους, τον διαιτητή και τους οπαδούς). Επίσης εξασκούμαστε, με σχετική επιτυχία, σε δύο νέα συστήματα: τη maquiña avanti fortiori (σημείωση: μεταφρασμένη σε γαστριμαργικούς όρους θα ήταν κάτι μεταξύ πίτσας και σάντουϊτς γουακαμόλε) και τη ‘maquiña caracoliña con variante intensa’ (σημείωση: ισοδύναμο με σπαγγέτι με βραστά φασόλια, αλλά κατεστραμμένο).

Με όλα αυτά (και μερικές άλλες εκπλήξεις), μπορούμε, ενδεχομένως, να επαναστατικοποιήσουμε το παγκόσμιο ποδόσφαιρο, και τότε, ίσως, το ποδόσφαιρο να μην είναι απλώς μπίζνες, και να γίνει ξανά ένα ψυχαγωγικό παιχνίδι. Ένα παιχνίδι φτιαγμένο, όπως είπατε και εσείς πολύ σωστά, από αληθινά αισθήματα.

Ίσως… Παρ’ όλα αυτά, αυτό είναι απλώς για να επιστρέψουμε σε εσάς, στην οικογένειά σας, στους άντρες και τις γυναίκες της Ίντερ και στους νερατζούρι οπαδούς την εκτίμηση και το θαυμασμό μας προς εσάς (παρόλο που σας προειδοποιώ ότι μπροστά από το τέρμα, δε θα υπάρχει ούτε οίκτος, ούτε συμπόνοια).Όσα για τα υπόλοιπα, καλά… ίσως… αλλά…

Εντάξει. Υγεία και ας είναι το πράσινο, άσπρο και κόκκινο που ντύνει της αξιοπρέπειά μας σύντομα να βρει τον εαυτό του και στις δύο χώρες.

Από τα βουνά του Νότιο-Ανατολικού Μεξικού,
Subcomandante Insurgente Marcos

(σχεδιάζοντας συστήματα στο μαυροπίνακα και διαφωνώντας με τον Ντουρίτο επειδή αυτός επιμένει ότι αντί από το παραδοσιακό 4-2-4, πρέπει να παρουσιάσουμε ένα 1-1-1-1-1-1-1-1-1-1, το οποίο, λέει, μπερδεύει τον αντίπαλο)

ΥΓ. Για τη Μεξικανική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου, τη Ρεάλ Μαδρίτης, τη Μπάγερν Μονάχου, την Οσασούνα, τον Άγιαξ, τη Λίβερπουλ και την ομάδα της Φερατερία Γκονσάλες: Συγγνώμη, αλλά έχω αποκλειστικό συμβόλαιο με την Εσεταλεένε.

- See more at: http://www.sombrero.gr/page/2/#sthash.mTPP5IaH.dpuf

25 Μαΐου 2005

Δον Μάσιμο,

Λάβαμε ένα γράμμα σας στο οποίο μας ενημερώνετε ότι η ποδοσφαιρική σας ομάδα, Internazionale F.C., αποδέχτηκε την αδερφική πρόκληση που σας κάναμε. Εκτιμούμε την καλοσύνη και την ειλικρίνεια της απάντησής σας.

Σας ενημερώνω ότι εκτός από το ότι είμαι ο εκπρόσωπος τύπου των Ζαπατίστας, τοποθετήθηκα μετά από ομόφωνη απόφαση πρώτος προπονητής και επικεφαλής των Διαγαλαξιακών Σχέσεων της ποδοσφαιρικής ομάδας των Ζαπατίστας (βασικά, στην πραγματικότητα κανείς άλλος δεν ήθελε τη δουλειά). Με αυτήν την ιδιότητα πρέπει, μάλλον, να χρησιμοποιήσω αυτό το γράμμα ώστε να κανονίσω τις λεπτομέρειες για το παιχνίδι.

Ίσως, για παράδειγμα, να προτείνω ότι αντί του να περιοριστούμε σε ένα παιχνίδι, να γίνουν δύο. Ένα στο Μεξικό και ένα άλλο στην Ιταλία ή ένα εντός και ένα εκτός έδρας. Και να παίξουμε για το τρόπαιο που θα γίνει γνωστό στον κόσμο ως ‘Το Πόζολ (σσ. Παραδοσιακό κιούπι των Αζτέκων) της Λάσπης’.

Και ενδεχομένως θα πρότεινα σε εσάς το παιχνίδι το οποίο θα παιχτεί στο Μεξικό και θα είστε φιλοξενούμενοι, να διεξαχθεί στο Ολυμπιακό στάδιο του ’68 του Μεξικού, στην ομοσπονδιακή περιοχή της Κοαουΐλα και τα έσοδα από τα εισιτήρια να δοθούν στους παραστρατιωτικούς στο Λος Άλτος του Τσιάπας που εκδιώχθηκαν από τα σπίτια τους… Και ίσως να συμφωνήσουμε, δεδομένου του ότι θα είστε ήδη στο Μεξικό, να διοργανώσουμε ένα δεύτερο παιχνίδι στη Γκουαδαλαχάρα και τα έσοδα να διατεθούν ώστε να παραχθεί νομική υποστήριξη στους alter-mundistas, άδικα φυλακισμένους στις φυλακές αυτής της επαρχίας του Μεξικού και στους πολιτικούς κρατούμενους σε όλη τη χώρα…

Και ίσως, αν συμφωνείτε, για τους αγώνες στο Μεξικό οι Ζαπατίστας να απευθυνθούν στο Ντιέγο Αρμάντο Μαραντόνα και να του ζητήσουν να είναι διαιτητής, στους Χαβιέρ Ελ Βάσκο Αγκίρε και Χόρχε Βαλδάνο για να είναι βοηθοί (ή επόπτες) και στο Σόκρατες, μέσο από τη Βραζιλία, να είναι 4^ος. Ενδεχομένως να καλέσουμε και δύο διαγαλαξιακούς που ταξιδεύουν με Ουρουγουανικό διαβατήριο: Εδουάρδο Γκαλεάνο και Μάριο Μπενεντέτι να κάνουν φάση με φάση σχολιασμό για τη Διαγαλαξιακή Τηλεόραση του Συστήματος των Ζαπατίστας (‘η μόνη τηλεόραση που διαβάζεται’). Στην Ιταλία ο Τζιάνι Μίνα και ο Πέδρο Λουΐς Σούγιο μπορούν να είναι σχολιαστές.

Και ίσως, για να διαφοροποιηθούμε από τη χρήση της γυναίκας ως αντικείμενο που προωθείται στα ποδοσφαιρικά παιχνίδια και στις διαφημίσεις, οι Ζαπατίστας θα ζητήσουν από την εθνική κοινότητα γκέυ και λεσβιών και ειδικά από τραβεστί και τρανσέξουαλ, να οργανωθούν και να διασκεδάσουν τους ‘σεβάσμιους’ με πιρουέτες ομογενών κατά τη διάρκεια των παιχνιδιών στο Μεξικό…

Ίσως για να ισορροπήσουμε το εμφανές μειονέκτημά σας κάπως, θα σας δώσω μερικές μυστικές πληροφορίες. Για παράδειγμα η ομάδα των Ζαπατίστας θα είναι μεικτή (δηλαδή, θα υπάρχουν άντρες και γυναίκες), παίζουμε με τις αποκαλούμενες ‘μπότες του ανθρακωρύχου’ (έχουν ατσάλι στα δάχτυλα, γι” αυτό τρυπούν τις μπάλες). Σύμφωνα με τους κανόνες και τα έθιμά μας το παιχνίδι τελειώνει μόνο εάν δε μείνει κανένας όρθιος από οποιαδήποτε ομάδα (δηλαδή έχουν πολύ μεγάλη αντοχή). Η ομάδα των Ζαπατίστας μπορεί να ενισχυθεί κατά το δοκούν (δηλαδή, οι Μεξικανοί ‘Μπόφο’ Μπαυτίστα και Μαριμπέλ ‘Μαριγκόλ’ Ντομίνγκεζ μπορούν να εμφανιστούν στην ενδεκάδα, αν το δεχτούν). Έχουμε σχεδιάσει στολές χαμαιλέοντα (αν χάνουμε, μαύρες και μπλε ρίγες εμφανίζονται στις φανέλες μπερδεύοντας τους αντιπάλους, τον διαιτητή και τους οπαδούς). Επίσης εξασκούμαστε, με σχετική επιτυχία, σε δύο νέα συστήματα: τη maquiña avanti fortiori (σημείωση: μεταφρασμένη σε γαστριμαργικούς όρους θα ήταν κάτι μεταξύ πίτσας και σάντουϊτς γουακαμόλε) και τη ‘maquiña caracoliña con variante intensa’ (σημείωση: ισοδύναμο με σπαγγέτι με βραστά φασόλια, αλλά κατεστραμμένο).

Με όλα αυτά (και μερικές άλλες εκπλήξεις), μπορούμε, ενδεχομένως, να επαναστατικοποιήσουμε το παγκόσμιο ποδόσφαιρο, και τότε, ίσως, το ποδόσφαιρο να μην είναι απλώς μπίζνες, και να γίνει ξανά ένα ψυχαγωγικό παιχνίδι. Ένα παιχνίδι φτιαγμένο, όπως είπατε και εσείς πολύ σωστά, από αληθινά αισθήματα.

Ίσως… Παρ’ όλα αυτά, αυτό είναι απλώς για να επιστρέψουμε σε εσάς, στην οικογένειά σας, στους άντρες και τις γυναίκες της Ίντερ και στους νερατζούρι οπαδούς την εκτίμηση και το θαυμασμό μας προς εσάς (παρόλο που σας προειδοποιώ ότι μπροστά από το τέρμα, δε θα υπάρχει ούτε οίκτος, ούτε συμπόνοια).Όσα για τα υπόλοιπα, καλά… ίσως… αλλά…

Εντάξει. Υγεία και ας είναι το πράσινο, άσπρο και κόκκινο που ντύνει της αξιοπρέπειά μας σύντομα να βρει τον εαυτό του και στις δύο χώρες.

Από τα βουνά του Νότιο-Ανατολικού Μεξικού,
Subcomandante Insurgente Marcos

(σχεδιάζοντας συστήματα στο μαυροπίνακα και διαφωνώντας με τον Ντουρίτο επειδή αυτός επιμένει ότι αντί από το παραδοσιακό 4-2-4, πρέπει να παρουσιάσουμε ένα 1-1-1-1-1-1-1-1-1-1, το οποίο, λέει, μπερδεύει τον αντίπαλο)

ΥΓ. Για τη Μεξικανική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου, τη Ρεάλ Μαδρίτης, τη Μπάγερν Μονάχου, την Οσασούνα, τον Άγιαξ, τη Λίβερπουλ και την ομάδα της Φερατερία Γκονσάλες: Συγγνώμη, αλλά έχω αποκλειστικό συμβόλαιο με την Εσεταλεένε.

- See more at: http://www.sombrero.gr/page/2/#sthash.mTPP5IaH.dpuf

25 Μαΐου 2005

Δον Μάσιμο,

Λάβαμε ένα γράμμα σας στο οποίο μας ενημερώνετε ότι η ποδοσφαιρική σας ομάδα, Internazionale F.C., αποδέχτηκε την αδερφική πρόκληση που σας κάναμε. Εκτιμούμε την καλοσύνη και την ειλικρίνεια της απάντησής σας.

Σας ενημερώνω ότι εκτός από το ότι είμαι ο εκπρόσωπος τύπου των Ζαπατίστας, τοποθετήθηκα μετά από ομόφωνη απόφαση πρώτος προπονητής και επικεφαλής των Διαγαλαξιακών Σχέσεων της ποδοσφαιρικής ομάδας των Ζαπατίστας (βασικά, στην πραγματικότητα κανείς άλλος δεν ήθελε τη δουλειά). Με αυτήν την ιδιότητα πρέπει, μάλλον, να χρησιμοποιήσω αυτό το γράμμα ώστε να κανονίσω τις λεπτομέρειες για το παιχνίδι.

Ίσως, για παράδειγμα, να προτείνω ότι αντί του να περιοριστούμε σε ένα παιχνίδι, να γίνουν δύο. Ένα στο Μεξικό και ένα άλλο στην Ιταλία ή ένα εντός και ένα εκτός έδρας. Και να παίξουμε για το τρόπαιο που θα γίνει γνωστό στον κόσμο ως ‘Το Πόζολ (σσ. Παραδοσιακό κιούπι των Αζτέκων) της Λάσπης’.

Και ενδεχομένως θα πρότεινα σε εσάς το παιχνίδι το οποίο θα παιχτεί στο Μεξικό και θα είστε φιλοξενούμενοι, να διεξαχθεί στο Ολυμπιακό στάδιο του ’68 του Μεξικού, στην ομοσπονδιακή περιοχή της Κοαουΐλα και τα έσοδα από τα εισιτήρια να δοθούν στους παραστρατιωτικούς στο Λος Άλτος του Τσιάπας που εκδιώχθηκαν από τα σπίτια τους… Και ίσως να συμφωνήσουμε, δεδομένου του ότι θα είστε ήδη στο Μεξικό, να διοργανώσουμε ένα δεύτερο παιχνίδι στη Γκουαδαλαχάρα και τα έσοδα να διατεθούν ώστε να παραχθεί νομική υποστήριξη στους alter-mundistas, άδικα φυλακισμένους στις φυλακές αυτής της επαρχίας του Μεξικού και στους πολιτικούς κρατούμενους σε όλη τη χώρα…

Και ίσως, αν συμφωνείτε, για τους αγώνες στο Μεξικό οι Ζαπατίστας να απευθυνθούν στο Ντιέγο Αρμάντο Μαραντόνα και να του ζητήσουν να είναι διαιτητής, στους Χαβιέρ Ελ Βάσκο Αγκίρε και Χόρχε Βαλδάνο για να είναι βοηθοί (ή επόπτες) και στο Σόκρατες, μέσο από τη Βραζιλία, να είναι 4^ος. Ενδεχομένως να καλέσουμε και δύο διαγαλαξιακούς που ταξιδεύουν με Ουρουγουανικό διαβατήριο: Εδουάρδο Γκαλεάνο και Μάριο Μπενεντέτι να κάνουν φάση με φάση σχολιασμό για τη Διαγαλαξιακή Τηλεόραση του Συστήματος των Ζαπατίστας (‘η μόνη τηλεόραση που διαβάζεται’). Στην Ιταλία ο Τζιάνι Μίνα και ο Πέδρο Λουΐς Σούγιο μπορούν να είναι σχολιαστές.

Και ίσως, για να διαφοροποιηθούμε από τη χρήση της γυναίκας ως αντικείμενο που προωθείται στα ποδοσφαιρικά παιχνίδια και στις διαφημίσεις, οι Ζαπατίστας θα ζητήσουν από την εθνική κοινότητα γκέυ και λεσβιών και ειδικά από τραβεστί και τρανσέξουαλ, να οργανωθούν και να διασκεδάσουν τους ‘σεβάσμιους’ με πιρουέτες ομογενών κατά τη διάρκεια των παιχνιδιών στο Μεξικό…

Ίσως για να ισορροπήσουμε το εμφανές μειονέκτημά σας κάπως, θα σας δώσω μερικές μυστικές πληροφορίες. Για παράδειγμα η ομάδα των Ζαπατίστας θα είναι μεικτή (δηλαδή, θα υπάρχουν άντρες και γυναίκες), παίζουμε με τις αποκαλούμενες ‘μπότες του ανθρακωρύχου’ (έχουν ατσάλι στα δάχτυλα, γι” αυτό τρυπούν τις μπάλες). Σύμφωνα με τους κανόνες και τα έθιμά μας το παιχνίδι τελειώνει μόνο εάν δε μείνει κανένας όρθιος από οποιαδήποτε ομάδα (δηλαδή έχουν πολύ μεγάλη αντοχή). Η ομάδα των Ζαπατίστας μπορεί να ενισχυθεί κατά το δοκούν (δηλαδή, οι Μεξικανοί ‘Μπόφο’ Μπαυτίστα και Μαριμπέλ ‘Μαριγκόλ’ Ντομίνγκεζ μπορούν να εμφανιστούν στην ενδεκάδα, αν το δεχτούν). Έχουμε σχεδιάσει στολές χαμαιλέοντα (αν χάνουμε, μαύρες και μπλε ρίγες εμφανίζονται στις φανέλες μπερδεύοντας τους αντιπάλους, τον διαιτητή και τους οπαδούς). Επίσης εξασκούμαστε, με σχετική επιτυχία, σε δύο νέα συστήματα: τη maquiña avanti fortiori (σημείωση: μεταφρασμένη σε γαστριμαργικούς όρους θα ήταν κάτι μεταξύ πίτσας και σάντουϊτς γουακαμόλε) και τη ‘maquiña caracoliña con variante intensa’ (σημείωση: ισοδύναμο με σπαγγέτι με βραστά φασόλια, αλλά κατεστραμμένο).

Με όλα αυτά (και μερικές άλλες εκπλήξεις), μπορούμε, ενδεχομένως, να επαναστατικοποιήσουμε το παγκόσμιο ποδόσφαιρο, και τότε, ίσως, το ποδόσφαιρο να μην είναι απλώς μπίζνες, και να γίνει ξανά ένα ψυχαγωγικό παιχνίδι. Ένα παιχνίδι φτιαγμένο, όπως είπατε και εσείς πολύ σωστά, από αληθινά αισθήματα.

Ίσως… Παρ’ όλα αυτά, αυτό είναι απλώς για να επιστρέψουμε σε εσάς, στην οικογένειά σας, στους άντρες και τις γυναίκες της Ίντερ και στους νερατζούρι οπαδούς την εκτίμηση και το θαυμασμό μας προς εσάς (παρόλο που σας προειδοποιώ ότι μπροστά από το τέρμα, δε θα υπάρχει ούτε οίκτος, ούτε συμπόνοια).Όσα για τα υπόλοιπα, καλά… ίσως… αλλά…

Εντάξει. Υγεία και ας είναι το πράσινο, άσπρο και κόκκινο που ντύνει της αξιοπρέπειά μας σύντομα να βρει τον εαυτό του και στις δύο χώρες.

Από τα βουνά του Νότιο-Ανατολικού Μεξικού,
Subcomandante Insurgente Marcos

(σχεδιάζοντας συστήματα στο μαυροπίνακα και διαφωνώντας με τον Ντουρίτο επειδή αυτός επιμένει ότι αντί από το παραδοσιακό 4-2-4, πρέπει να παρουσιάσουμε ένα 1-1-1-1-1-1-1-1-1-1, το οποίο, λέει, μπερδεύει τον αντίπαλο)

ΥΓ. Για τη Μεξικανική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου, τη Ρεάλ Μαδρίτης, τη Μπάγερν Μονάχου, την Οσασούνα, τον Άγιαξ, τη Λίβερπουλ και την ομάδα της Φερατερία Γκονσάλες: Συγγνώμη, αλλά έχω αποκλειστικό συμβόλαιο με την Εσεταλεένε.

- See more at: http://www.sombrero.gr/page/2/#sthash.mTPP5IaH.dpuf

Ανία

Η νεωτερικότητα έχει τη μόδα ως αρχή της και η μόδα, όπως παρατήρησε ο Μπένγιαμιν, "είναι η αιώνια επιστροφή του νέου." [...] Το αντικείμενο μόδας δεν χρειάζεται, για να μιλήσουμε με ακρίβεια, να έχει οποιαδήποτε ποιότητα εκτός από αυτή του να είναι καινούργιο. Η λέξη ποιότητα [quality] προέρχεται από το λατινικό qualitas, το οποίο ίσως μπορεί να μεταφραστεί ως φύση ή χαρακτήρας. [...] Η διαφήμιση ουσιαστικά δεν είναι τίποτε άλλο από την δημιουργία ποιοτικών διαφορών εκεί που δεν υπάρχουν. Τα περισσότερα προϊόντα ορισμένου τύπου (ρούχα, αυτοκίνητα, κλπ) είναι σχεδόν πλήρως πανομοιότυπα και συνεπώς χωρίς qualitas, χωρίς τη δική τους φύση. Για τον λόγο αυτό, γίνεται ακόμη σημαντικότερο να δημιουργηθεί μια διαφορά που να μπορεί να διακρίνει τα προϊόντα το ένα από το άλλο. Είναι η διαφορά η ίδια που είναι σημαντική, και όχι το περιεχόμενό της, γιατί θεμελιώνοντας τέτοιου είδου διαφορές ελπίζουμε να συντηρήσουμε την πίστη μας ότι ο κόσμος εξακολουθεί να έχει ποιότητες.

Γινόμαστε εξέχοντες καταναλωτές καινούργιων πραγμάτων και καινούργιων ανθρώπων για να σπάσουμε τη μονοτονία του ότι τα πράγματα είναι ίδια. Κάπως κρυπτικά, ο Ρολάν Μπαρτ παρατήρησε ότι η "ανία δεν είναι μακριά από την επιθυμία: είναι η επιθυμία όπως την βλέπουμε από το ακρογιάλι της απόλαυσης". Νομίζω ότι η απόλαυση πρέπει να κατανοηθεί εδώ ως κάτι που σημαίνει "το ίδιο" ενώ η επιθυμία πρέπει να εννοηθεί ως κάτι που πηγαίνει επέκεινα "του ίδιου", ως αυτό που είναι "εκτός"--ως υπέρβαση. Η ανία είναι εμμένεια στην πιο καθαρή της μορφή. Το αντίδοτο προφανώς πρέπει να είναι η υπέρβαση. Αλλά πώς μπορεί να είναι εφικτή η υπέρβαση μέσα στην εμμένεια--και σε μια εμμένεια που αποτελείται από το τίποτε;

Lars Svendsen, Φιλοσοφία της ανίας

1346

Περίπου στα 1290 η γη εισέρχεται σε μια περίοδο ψύχρανσης του κλίματος της που ονομάστηκε Μικρή Εποχή των Παγετώνων. Η περίοδος αυτή κράτησε συνολικά τέσσερις αιώνες και επηρέασε καταλυτικά την κατάσταση στη Γηραιά Ήπειρο δημιουργώντας δυσκολίες σε όλους τους τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας. Κυρίως όμως στη γεωργία δημιουργήθηκαν τέτοιας έντασης προβλήματα που σαν αποτέλεσμα είχαν την εμφάνιση διαρκών λιμών σε εκτεταμένες περιοχές της Ευρώπης. Η φτωχή συγκομιδή σε συνδυασμό με τον αυξημένο πληθυσμό προκάλεσε στη Βόρεια Ευρώπη το Μεγάλο Λιμό του 1315-17. Η τεχνική της γεωργίας καθηλωμένη στο πρωτόγονο στάδιο ακόμη, αδυνατούσε να καλύψει τις αυξανόμενες ανάγκες των νέων πόλεων όπως η Μπριζ, που έχασε περίπου το 10% του πληθυσμού της από σιτοδεία στα 1316. Παράλληλα πλήγμα δέχεται και η πρώιμη ευρωπαϊκή βιομηχανία καθώς και το, σε εμβρυακό στάδιο τότε, χρηματοπιστωτικό σύστημα. Η βιοτεχνία υφασμάτων της Φλάνδρας και της Ιταλίας παρακμάζει, ενώ στα 1298 πτωχεύει ο τραπεζικός οίκος των Μπουονσινιόρι στην Σιένα και στη δεκαετία του 1340 οι τραπεζικοί οίκοι των Μπάρντι και Περούτσι στη Φλωρεντία. Το τελειωτικό χτύπημα έρχεται με την πανδημία της πανώλης, του «Μαύρου Θανάτου», που από το 1346 περίπου ως το 1353 θα αφανίσει περίπου το 1/3 του πανευρωπαϊκού πληθυσμού αλλάζοντας το δημογραφικό χάρτη της Ευρώπης δραματικά. Στην μακρινή Κίνα θα πρέπει κατά πάσα πιθανότητα να αναζητηθεί η απαρχή της πανδημίας που εξ όσων γνωρίζουμε είναι και η πλέον θανατηφόρα από αυτές που έχουν πλήξει την ανθρωπότητα στους ιστορικούς χρόνους. Στα 1333 η Κίνα λοιπόν πλήττεται από επιδημία πανώλης η οποία μεταφέρεται δυτικά δια μέσου του «δρόμου του μεταξιού» και στα 1345 εμφανίζεται στην Κριμαία. Από εκεί και συγκεκριμένα από το λιμάνι της Κάφα που πολιορκούταν από την Χρυσή Ορδή μεταφέρεται με Γενοβέζικο πλοίο στη Μεσσήνη της Σικελίας. Η αρρώστα μεταφέρθηκε στην Ιταλία αρχικά από τα επιζώντα μέλη του πληρώματος του μοιραίου καραβιού. Η ίδια πανδημία είναι που ανέκοψε έπειτα από λίγο και την επέκταση των μογγολικών και τουρκικών φύλων της Χρυσής Ορδής. Η πανώλη, που διαδόθηκε ταχύτατα σε όλη την ηπειρωτική Ευρώπη, την Αγγλία και ακόμη και τη Σκανδιναβία, προκαλείται από ένα βακτήριο, το βάκιλο του Γερσίν, που μεταδίδεται στους ανθρώπους από τσιμπήματα μολυσμένων ψύλλων που παρασιτούν σε ποντίκια. Εμφανίζεται σε τρεις μορφές: την βουβωνική, την πνευμονική και την σηψαιμική. Οι πλέον θανατηφόρες είναι οι δυο τελευταίες. Η πνευμονική ειδικά διαδίδεται με τον αέρα και μπορεί κανείς να καταλάβει το λόγο της τόσο ταχείας εξάπλωσης  της καθώς και τον αριθμό των θυμάτων που προκάλεσε. Οι θεοκρατούμενη Ευρώπη βρέθηκε μπροστά σε μια «θεϊκή τιμωρία» και αντέδρασε με τον παραδοσιακό μυστικιστικό παροξυσμό που αρμόζει σε τέτοιου τύπου κοινωνίες. Εξιλαστήριες τελετές, ξόρκια, περιφερόμενοι αυτομαστιγούμενοι προφήτες… Σε πολλές περιοχές μάλιστα στοχοποιούνται οι μη χριστιανοί ως υπεύθυνοι του κακού με ενδεικτικές περιπτώσεις τη Γερμανία και τη Γαλλία όπου τα πλήθη κατασφάζουν Εβραίους… «Ορισμένοι υποστηρίζουν ότι ενέσκηψε στην ανθρώπινη φυλή υπό την επιρροή ουράνιων σωμάτων, άλλοι ότι ήταν τιμωρία ενδεικτική της οργής του Θεού για τον ασελγή βίο μας. Όποια και αν ήταν η αιτία, είχε γεννηθεί μερικά χρόνια νωρίτερα στην ανατολή, όπου στοίχισε τη ζωή αμέτρητων ανθρώπων πριν επεκταθεί, δυστυχώς, και στα δυτικά, δυναμώνοντας ολοένα, καθώς προχωρούσε αμείλικτα από τον ένα τόπο στον άλλο», αναφέρει ο Βοκκάκιος στο Δεκαήμερο του στα 1358. Οι άνθρωποι αναζήτησαν προστασία ακόμη και στο αλκοόλ. Το λικέρ που  θεωρούνταν ότι προστάτευε από τη νόσο γνώρισε μεγάλη διάδοση με παράπλευρη συνέπεια την αύξηση του αλκοολισμού σε πανευρωπαϊκό επίπεδο… Ενδεικτικό τέλος του μεγέθους της ανθρώπινης ανοησίας είναι και το γεγονός πως παρόλη τη διάδοση του κακού ο πόλεμος μεταξύ Αγγλίας και Γαλλίας  δεν διακόπηκε λεπτό... Απέναντι σε αυτό το πρωτόγνωρο κακό η ανθρωπότητα ήταν πλήρως…απροετοίμαστη. Τα πολλά πανεπιστήμια που ιδρύονταν σε όλο και μεγαλύτερους αριθμούς από το 1250 και μετά κύριο σκοπό είχαν την εκπαίδευση υποψηφίων για τον ανώτερο κλήρο και ήταν κέντρα θρησκευτικής δραστηριότητας παρά επιστημονικής. Η Θεολογία και η Φιλοσοφία είχαν περίοπτη θέση στο πρόγραμμα σπουδών των μεγαλύτερων πανεπιστημίων. Ουσιαστικά η ιατρική επιστήμη, έχοντας μείνει στα θεωρητικά διδάγματα του Ιπποκράτη και του Γαληνού,  σήκωνε τα χέρια ψηλά ευελπιστώντας πως με προσευχές, ξόρκια και μαντζούνια μπορούσε να αντιστρέψει την κατάσταση… «Οι γιατροί δεν ήταν αποτελεσματικοί απέναντι στην αρρώστια. Είτε επειδή η αρρώστια ήταν προηγουμένως άγνωστη, είτε διότι οι γιατροί δεν την είχαν μελετήσει φαινόταν να μην υπάρχει καμία γιατρειά. Υπήρχε τέτοιος φόβος που κανείς δεν γνώριζε τι να κάνει» αναφέρει ο Marchione di Coppo Stefani στο φλωρεντινό χρονικό του 1380. Οι λιγοστοί ορθολογιστές νόες κατηγορούνταν για αλχημεία και μαύρη μαγεία μέσα σε ένα σκοταδιστικό και θρησκόληπτο ντελίριο… Η πανδημία πανώλης επηρέασε όλες τις κοινωνικές τάξεις ασκώντας βαθύ ψυχολογικό αντίκτυπο και αλλάζοντας το πρόσωπο της μεσαιωνικής κοινωνίας άρδην. Πολλοί γαιοκτήμονες έχασαν το φτηνό εργατικό δυναμικό των δουλοπάροικων αφού ολόκληρα χωριά ξεκληρίζονταν και όσοι χωρικοί επιβίωναν της συμφοράς αναζητούσαν ασφάλεια από το κακό στην ύπαιθρο και στα ορεινά, αφού οι πόλεις κλεισμένες μέσα στα τείχη τους με ανύπαρκτα μέσα καταπολέμησης της πανδημίας, αποτέλεσαν τους ιδανικούς χώρους διάδοσης της ασθένειας. Σε πολλές περιπτώσεις μάλιστα υπήρξαν τοπικές συρράξεις με αντιπάλους από τη μια μεριά το μονάρχη και την φεουδαρχική ολιγαρχία και από την άλλη αναξιοπαθούντες χωρικούς και εργάτες των πόλεων, όπως στα 1358 στις εξεγέρσεις του Μελλό και του Μω γύρω από το Παρίσι. Άλλοι πάλι είδαν την περιουσία τους να αυξάνεται κατακόρυφα καθώς κληρονομούσαν τους αποθανόντες συγγενείς τους. Επίσης κλονίστηκε και η λειτουργία των εξουσιαστικών θεσμών αφού πολλές πόλεις έχασαν άρχοντες και επισκόπους καθώς και πλήθος επαγγελματιών που συνεισέφεραν στην οικονομία. Η αναδιοργάνωση και αναμόρφωση της οικονομίας, ως συνέπεια της μείωσης του πληθυσμού, είχε ευεργετικές συνέπειες για τους επιβιώσαντες την καταστροφή επιτρέποντας τους να αυξήσουν κατά τι το βιοτικό τους επίπεδο. Πάντως ο μέσος όρος ζωής από τα 1348 μέχρι τα 1400 έπεσε κατά 4 περίπου χρόνια φτάνοντας στα 20,9 έτη από 24,3… Ελάχιστες περιοχές της Ευρώπης έμειναν άθικτες από την πανδημία της πανώλης. Στη Γαλλία η περιοχή της Ακουιτανίας έμεινε σχεδόν ανέπαφη ενώ περιοχές της Μοραβίας και της Πολωνίας γλίτωσαν κυρίως λόγω της μη ύπαρξης μεγάλων και πυκνοκατοικημένων πόλεων στα πρότυπα της δυτικής Ευρώπης. Πάντως η αρρώστια δεν εξαφανίζεται εντελώς αφού όπως δείχνουν τα δυτικά χρονικά ακολούθησαν νέα κρούσματα. 1347-1352, 1360-1363, 1374-1375, 1382-1383, 1389-1390, 1400,  1412-1420, 1426-1427, 1438-1439, 1450-1452, 1464, 1472 με τελευταία μεγάλη έξαρση στα 1494. Το φαινόμενο φαίνεται να έχει μια περιοδικότητα της τάξεως των οκτώ ετών περίπου. Η περιοδικότητα αυτή είχε πραγματικά τρομακτικό αντίκτυπο στους επιζήσαντες οδηγώντας κοινωνίες ολόκληρες σε ψύχωση σχετικά με την πανώλη αφού πίστευαν ότι το κακό πάντα μπορεί να ξαναγυρίσει προσβάλλοντας όσους είχαν απομείνει. Η επανεμφάνιση της πανώλης μετά το 1348 πάντως δεν θα επηρεάσει ξανά την Ευρώπη στον ίδιο βαθμό, αφού πλήττει μικρότερες περιοχές και αποκτά ενδημικά χαρακτηριστικά σε ορισμένες από αυτές. Σε γενικές γραμμές πάντως η ανάκαμψη υπήρξε βραδεία και δύσκολη. Οι γάμοι που παρουσιάζουν αυξητική τάση μετά το 1348 καλύπτουν σταδιακά το δημογραφικό κενό, όμως το φρικτό αυτό μαρτύριο της ανθρωπότητας δύσκολα εξαφανίζεται από τη συλλογική μνήμη. «Δεν μπορείς πια να θάβεις όταν ο θάνατος κτυπά πάνω από έναν στους εκατό, κάθε μέρα…Όσοι επιζήσαν μεταξύ 1348 και 1375 είδαν αναγκαστικά με τα μάτια τους να σαπίζουν οι άνθρωποι παντού μέχρι κορεσμού» αναφέρει ο σύγχρονος μας ιστορικός  P.  Chaunu. Η επιμονή του φαινομένου για τόσο μεγάλο διάστημα στην Ευρώπη δημιούργησε στους ανθρώπους μια ψύχωση με το θάνατο σε σημείο που πανεπιστημιακοί από την Βιέννη και το Παρίσι να συντάσσουν κείμενα σχετικά με την «τέχνη του θνήσκειν καλώς»… Η εξαθλίωση που επέφερε η αρρώστια εκτόξευσε την θρησκοληψία και νέα τάγματα πιστών που επιζητούσαν λύτρωση εμφανίζονταν όπως οι «Λευκοί», οι Λολάρδοι στην Αγγλία ή το κίνημα του Κόνραντ Σμιτ στην Θουριγγία. Η Ιερά Εξέταση αναγκάστηκε να δουλέψει…υπερωριακά την συγκεκριμένη περίοδο. Μέσα από το ιστορικό πρίσμα κανείς μπορεί να διακρίνει ίσως εικόνες του μέλλοντος της ανθρωπότητας. Η πανδημίες του παρελθόντος απέδειξαν το πόσο ευάλωτος είναι ο homosapiens απέναντι στα μικρόβια. Η πανδημία της Ισπανικής γρίπης στα 1918-1920 και η πρόσφατη γρίπη των χοίρων στα 2009 μπορεί να μην είχαν τα θύματα του «Μαύρου Θανάτου» του 14^ου αιώνα αλλά στέλνουν ένα καθαρό μήνυμα στην ανθρωπότητα. Ο κίνδυνος μάλιστα πολλαπλασιάζεται αν σκεφτεί κανείς το πλήθος των κατασκευασμένων στα εργαστήρια ιών και μικροβίων με σκοπό να αξιοποιηθούν ως «βιολογικά όπλα» από τις υπερδυνάμεις. Τυχόν σφάλμα που θα απελευθερώσει τέτοιους εργαστηριακούς ιούς στη φύση ίσως αποβεί καταστρεπτικό. Η ανάπτυξη τέλος της γενετικής δίνει τη δυνατότητα στον άνθρωπο πλέον να κατασκευάσει τέτοιας καταστροφικής ισχύος βιολογικά όπλα που η πανώλη μπροστά τους θα φαντάζει με απλό…κρυολόγημα. Η εξάπλωση του ιού HIV τη δεκαετία του 1980 δείχνει το πόσο ευάλωτη είναι και η ανθρωπότητα του 21^ου αιώνα απέναντι στις πανδημίες. Η μόνη προστασία μας έγκειται στην λειτουργία των μηχανισμών του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας που παρακολουθεί (;) την εξάπλωση των ασθενειών σε παγκόσμιο επίπεδο. Πέραν των μηχανισμών παρακολούθησης και των φαρμακευτικών σκευασμάτων το ύστατο καταφύγιο για την πλειονότητα των ανθρώπων στη γη απέναντι σε παρόμοιες με της πανώλης πανδημίες παραμένει ακόμη και σήμερα η εκάστοτε «θεϊκή αγκαλιά» του Ιησού, του Μωάμεθ, του Βούδα…

"Ο πολιτισμός της μεσαιωνικής Δύσης"