Σάρα Κέιν I

Εγώ θέλω να κοιμάμαι πλάι σου.

Και να σου κάνω τα ψώνια σου, και να σου κουβαλάω τις σακούλες σου,

Και να σου λέω πόσο πολύ μου αρέσει να είμαι μαζί σου,

Και να θέλω να παίζουμε κρυφτό,

Και να σου δίνω τα ρούχα μου, και να σου λέω πόσο μ” αρέσουν τα παπούτσια σου,

Και να κάθομαι στις σκάλες ώσπου να κάνεις μπάνιο,

Και να σου τρίβω το σβέρκο σου,

Και να σου φιλάω τα πόδια σου,

Και να σου κρατάω το χέρι σου,

Και να βγαίνουμε για φαγητό, και να μη με νοιάζει που θα μου τρως το δικό μου,

Και να σου δακτυλογραφώ την αλληλογραφία σου, και να σου κουβαλάω τα ντοσιέ σου,

Και να γελάω με την παράνοια σου,

Και να σου δίνω κασέτες που δεν θα τις ακούς,και να βλέπουμε καταπληκτικές ταινίες, και να βλέπουμε απαίσιες ταινίες,και να μαλώνουμε για το ραδιόφωνο,

και να σε βγάζω φωτογραφίες όταν κοιμάσαι,

και να σηκώνομαι πρώτος για να σου φέρω καφέ και κουλούρια και γεμιστά κρουασάν,

Και να πηγαίνουμε για καφέ στο Φλοράντ τα μεσάνυχτα,

Και να σ” αφήνω να μου κάνεις τράκα τσιγάρα,

Και να μην καταφέρνω ποτέ να βρω ένα σπίρτο,

Και να σου λέω τι είδα στην τηλεόραση χτες το βράδυ,

Και να μη γελάω με τα αστεία σου, και να σε θέλω το πρωί αλλά να σ” αφήνω να κοιμηθείς λίγο ακόμα.

Και να φιλάω την πλάτη σου, και να χαϊδεύω το δέρμα σου.

Και να σου λέω πόσο μα πόσο αγαπώ τα μαλλιά σου, τα μάτια σου, τα χείλη σου, το λαιμό σου, το στήθος σου,

Και να κάθομαι στις σκάλες και να καπνίζω, ώσπου να γυρίσει σπίτι ο διπλανός σου,

Και να κάθομαι στις σκάλες ώσπου να γυρίσεις σπίτι εσύ,

Και να τρελαίνομαι όταν αργείς,

Και να ξαφνιάζομαι όταν γυρίζεις νωρίτερα,

Και να σου χαρίζω ηλιοτρόπια,

Και να πηγαίνω στο πάρτι σου και να χορεύω ώσπου να πέσω ξερός,

Και νάμαι δυστυχισμένος όταν έχω άδικο,

Και νάμαι ευτυχισμένος όταν με συγχωρείς,

Και να χαζεύω τις φωτογραφίες σου,

Και να παρακαλάω να σ” ήξερα μια ζωή.

Και ν” ακούω τη φωνή σου στο αυτί μου,

Και να νοιώθω το δέρμα σου πάνω στο δέρμα μου,

Και να τρομάζω όταν θυμώνεις,

Και τόνα σου μάτι να κοκκινίζει και το άλλο γαλάζιο,

Και να σ” αγκαλιάζω όταν σε πιάνει αγωνία,

Και να σε κρατάω σφιχτά όταν πονάς,

Και να σε θέλω όταν σε μυρίζω,

Και να σε πληγώνω όταν σε αγγίζω,

Και να κλαψουρίζω όταν είμαι πλάι σου, και να κλαψουρίζω όταν δεν είμαι,

Και να κυλάει το σάλιο μου πάνω στο στήθος σου,

Και να σε πλακώνω και να σε πνίγω τις νύχτες,

Και να ξεπαγιάζω όταν μου παίρνεις τις κουβέρτες, και να ζεσταίνομαι όταν δεν μου τις παίρνεις,

Και να λιώνω όταν χαμογελάς και να διαλύομαι όταν γελάς,

Και να μην καταλαβαίνω όταν λες ότι σε απορρίπτω,

Και ν” αναρωτιέμαι πως σου πέρασε ποτέ απ” το νου ότι εγώ θα μπορούσα ποτέ να σε απορρίψω,

Και ν” αναρωτιέμαι ποια είσαι αλλά να σε δέχομαι έτσι όπως είσαι,

Και να σου λέω για το μαγεμένο δάσος, τον άγγελο του δέντρου, το αγόρι που πέρασε πετώντας τον ωκεανό επειδή σ” αγαπούσε,

Και να σου γράφω ποιήματα, και να αναρωτιέμαι γιατί δεν με πιστεύεις,

Και να σ” αγαπάω τόσο βαθιά που να μην μπορώ να το βάλω σε λόγια,

Και να θέλω να σου πάρω ένα γατάκι που θα το ζηλεύω γιατί θα το προσέχεις περισσότερο από μένα,

Και να μη σ” αφήνω να σηκωθείς απ” το κρεβάτι όταν πρέπει να φύγεις,

Και να σου αγοράζω δώρα που εσύ δεν τα θέλεις, και πάλι να τα παίρνω πίσω,

Και να σου λέω να παντρευτούμε, και συ να μου λες πάλι όχι,

Αλλά εγώ να στο λέω και να στο ξαναλέω, γιατί όσο κι αν νομίζεις πως δεν το λέω σοβαρά εγώ πάντα σοβαρά το έλεγα, από την πρώτη φορά που στο είπα,

Και να τριγυρίζω στη πόλη και να τη νοιώθω άδειος χωρίς εσένα,

Και να θέλω ότι θέλεις,

Και να νομίζω πως χάνομαι, αλλά να ξέρω πως πλάι σου είμαι ασφαλής,

Και να σου μιλάω για ότι χειρότερο έχω μέσα μου,

Και να προσπαθώ να σου δίνω ότι καλύτερο έχω μέσα μου γιατί δεν σου αξίζει τίποτα λιγότερο

Και να σου λέω την αλήθεια αν και κατά βάθος δεν θέλω

Και να προσπαθώ να είμαι ειλικρινής γιατί ξέρω πως το προτιμάς,

Και να νομίζω πως όλα τέλειωσαν, κι ωστόσο να περιμένω άλλα δέκα λεπτά πριν με πετάξεις έξω απ” ζωή σου,

Και να ξεχνάω ποιος είμαι,

Και να κάνουμε έρωτα στις τρεις το πρωί,

Και κάπως με κάποιο τρόπο να σου εκφράζω έστω και λίγο

Τον ακάθεκτο

Τον ακατάλυτο

Τον ακατάσβεστο

Τον μεταρσιωτικό

Τον ψυχαναληπτικό

Τον άνευ όρων τον τα πάντα πληρούντα, τον δίχως τέλος και δίχως αρχή,

ΕΡΩΤΑ ΜΟΥ ΓΙΑ ΣΕΝΑ

Σάρα Κέιν - Λαχταρώ

Άτιτλο

Αν δεν ήταν τα χέρια σου να σφίγγουν, αν δεν ήταν τα πόδια σου να τρέχουν, αν δεν ήταν ο λαιμός σου να τεντώνει, το στήθος σου να λαφάζει, τα μάτια σου γλαρά στον ίλιγγο, τα χείλη σου κρατήρας μισάνοιχτος, σμιχτά τα φρύδια, ιδρωμένο το μέτωπο, αν δεν ήταν να 'ρχεται η κοιλιά σου κύματα κύματα κύματα και να ζητάει το ύψος, η ράχη σου να σφαδάζει, το μικρό δάχτυλο του ποδιού σου λιγωμένο, τα νύχια σου να συμμετέχουν, δε θα μπορούσα ποτέ ν' ανέβω σε τέτοιες κορφές, να ταρακουνηθώ απ' τους σπασμούς των άστρων, βεγγαλικά που τυφλώνουν, κεραυνοί που φωτίζουν για μια στιγμή το στερέωμα καθώς αρχίζει η πτώση γέρνοντας να κοιμηθώ πάνω στα σύννεφα που απαλά με κατεβάζουν στο όνειρο της θάλασσας, στα γαλάζια λιβάδια των δελφινιών που με συνοδεύουν στους διάφανους βυθούς, στην ευδαιμονία της πληρότητας.

Μάριος Χάκκας, Θαλασσινά Ιντερμέτζα I 

Μπουκόφσκι III

Πόσα από τα κύτταρα του εγκεφάλου μου δεν έχουν καταστραφεί από

το αλκοόλ

κι εγώ κάθομαι τώρα εδώ και πίνω

όλοι οι σύντροφοί μου στο ποτό πεθαμένοι,

ξύνω την κοιλιά μου και ονειρεύομαι το

άλμπατρος.

πίνω μόνος τώρα.

πίνω με τον εαυτό μου και για τον εαυτό μου.

πίνω για τη ζωή μου και για τον θάνατό μου.

η δίψα μου ακόμα δεν ικανοποιήθηκε.

ανάβω ένα τσιγάρο ακόμη, γυρίζω αργά

το μπουκάλι, το

θαυμάζω.

όμορφη παρέα.

χρόνια έτσι.

τι άλλο θα μπορούσα να είχα κάνει

και να το κάνω τόσο καλά;

έχω πιει περισσότερο από τους πρώτους

εκατό ανθρώπους που θα συναντήσεις

στον δρόμο

ή θα δεις στο τρελάδικο.

ξύνω την κοιλιά μου και ονειρεύομαι το

άλμπατρος.

ανήκω πια στους μεγαλύτερους πότες

των αιώνων.

με έχουν επιλέξει.

σταματάω τώρα, σηκώνω το μπουκάλι, καταπίνω μια

μεγάλη γουλιά.

μου είναι αδύνατον να σκεφτώ ότι

κάποιοι έχουν στ’ αλήθεια σταματήσει και

γίνανε νηφάλιοι

πολίτες.

με στεναχωρεί.

είναι στεγνοί, βαρετοί, ασφαλείς.

ξύνω την κοιλιά μου και ονειρεύομαι το

άλμπατρος.

το δωμάτιο αυτό είναι γεμάτο από μένα κι εγώ είμαι

γεμάτος.

πίνω αυτό εδώ για όλους εσάς

και για μένα.

είναι περασμένα μεσάνυχτα τώρα κι ένας μοναχικός

σκύλος ουρλιάζει μες στη

νύχτα.

κι είμαι τόσο νέος όσο κι η φωτιά που ακόμα

καίει

τώρα.

Απόψε

Μπουκόφσκι II

Είναι πλάι μου: ένα κουβάρι

Μπορώ να νιώσω το τεράστιο, άδειο, βουνό

του κεφαλιού της.

Είναι ζωντανή˙ χασμουριέται,

ξύνει τη μύτη της,

τραβά τα σκεπάσματα.

Σε λίγο θα την καληνυχτίσω μ΄ένα φιλί

και θα κοιμηθούμε.

Πέρα, μακριά, είναι η Σκοτία

και κάτω απ’ τη γη

τρέχουν οι τυφλοπόντικες.

Ακούω μέσα στο σκοτάδι μηχανές,

κι από τον ουρανό ένα κατάλευκο χέρι

μας γνέφει:

καληνύχτα, γλυκιά μου, καληνύχτα.

συλλογή, Η αγάπη είναι ένας σκύλος απ΄την κόλαση

Μπουκόφσκι I

Νιώθω σαν κόνσερβα με σαρδέλες, είπε.

Νιώθω σαν κόνσερβα με σαρδέλες, είπε.

Νιώθω σαν έμπλαστρο, είπα.

Νιώθω σαν σάντουιτς με τόνο, είπε.

Νιώθω σαν τομάτα κομμένη σε φέτες, είπα.

Νιώθω σαν νάʼρχεται βροχή, είπε.

Νιώθω σαν να σταμάτησε το ρολόι, είπα.

Νιώθω σαν η πόρτα νάʼναι ξεκλείδωτη, είπε.

Νιώθω σαν ένας ελέφαντας να μπαίνει μέσα, είπα.

Νιώθω σαν να πρέπει να πληρώσουμε το νοίκι, είπε.

Νιώθω σαν να πρέπει να βρούμε καμιά δουλειά, είπα.

Νιώθω σαν να πρέπει να βρεις καμιά δουλειά, είπε.

Νιώθω σαν να μη θέλω να δουλέψω, είπα.

Νιώθω σαν να μη νοιάζεσαι για μένα, είπε.

Νιώθω σαν να πρέπει να κάνουμε έρωτα, είπα.

Νιώθω σαν να παρακάνουμε έρωτα, είπε.

Νιώθω σαν να πρέπει να κάνουμε περισσότερο έρωτα, είπα.

Νιώθω σαν να πρέπει να βρεις καμιά δουλειά, είπε.

Νιώθω σαν να πρέπει να βρεις καμιά δουλειά, είπα.

Νιώθω σαν να θέλω ένα ποτό, είπε.

Νιώθω σαν να θέλω λίγο ουίσκι, είπα.

Νιώθω σαν να καταλήγουμε σε κρασί, είπε.

Νιώθω σαν ναʼχεις δίκιο, είπα.

Νιώθω σαν να παραδίνομαι, είπε.

Νιώθω σαν να χρειάζομαι ένα μπάνιο, είπα.

Νιώθω σαν να χρειάζεσαι ένα μπάνιο, είπε.

Νιώθω σαν να πρέπει να σαπουνίσεις την πλάτη μου, είπα.

Νιώθω σαν να μην μʼαγαπάς, είπε.

Νιώθω σαν να σʼαγαπώ, είπα.

Νιώθω αυτό το πράγμα μέσα μου τώρα, είπε.

Νιώθω αυτό το πράγμα μέσα σου κι εγώ, είπα.

Νιώθω σαν να σʼαγαπώ τώρα, είπε.

Νιώθω σαν να σʼαγαπώ εγώ πιο πολύ απʼό,τι εσύ εμένα, είπα.

Νιώθω υπέροχα, είπε. Νιώθω σαν να θέλω να ουρλιάξω.

Νιώθω σαν να θέλω να συνεχίσω για πάντα, είπα.

Νιώθω σαν να μπορείς, είπε.

Νιώθω, είπα.

Νιώθω, είπε.

Άνδρας και γυναίκα στο κρεβάτι στις 10 μμ

Playlist

Περί αναγραμματισμών

ΝΚ ΤΚΤΡΤΚΡΜΤΣ ΠΚΝΤΧΥ ΚΚΤ ΝΚ ΜΝΝ ΚΝΝΚΜΤΣ ΠΧΥΘΜΝΚ. ΝΚ ΘΜΛΜΤΣ ΚΠΧ ΠΚΝΤΚ ΝΚ ΦΥΛΜΤΣ ΚΚΤ ΝΚ ΜΤΣΚΤ ΤΧΣΧ ΔΜΜΜΝΧΣ. ΤΧ ΜΥΚΛΧ ΣΧΥ ΝΚ ΛΜΜΤΡΜΤ ΜΜ ΜΝΧΧΜΣ. ΝΚ ΠΚΤΡΝΜΤΣ ΚΠΧΦΚΣΜΤΣ ΧΧΤ ΜΜ ΛΝΔΜΧΝΚ ΜΣΜΝΚ ΚΛΛΚ ΤΧΥΣ ΚΛΛΧΥΣ. ΝΚ ΥΠΚΡΧΜΤΣ ΛΤΚ ΝΚ ΡΧΥΝ ΧΤ ΚΛΛΧΤ. ΚΥΤΧ ΜΤΣΚΤ. ΜΤΚ ΠΚΤΜΡΤΤΣΚ, ΜΝΚΣ ΝΧΣΧΚΧΜΧΣ. ΝΚ ΣΤΝΡΤΡΧΥΝ ΧΤ ΚΛΛΧΤ ΤΝ ΡΔΝ ΤΧΥΣ ΠΚΝΔ ΣΧΥ. ΜΣΥ ΚΠΛΔΣ ΠΚΡΚΤΝΡΝΤΝΣ, ΝΚ ΡΜΤΣ ΣΤΧ ΜΥΚΛΧ ΣΧΥ. ΔΜΤΛΧΣ; ΚΚΤ ΝΚ ΜΠΤΔΤΔΚΜΤΣ ΠΚΝΤΚ ΝΚ ΜΤΣΚΤ ΜΧΝΧΣ ΣΧΥ. ΚΚΤ ΧΤ ΚΛΛΧΤ ΝΚ ΤΧ ΜΜΤΚΦΡΚΡΧΥΝ ΚΥΤΧ ΣΚΝ ΜΡΛΚΣΤΧΜΚΝΤΚ, ΣΚΝ ΚΛΚΠΝ ΛΤΚ ΤΝ ΛΥΜΝΚΣΤΤΚΉ, ΚΛΚΠΝ ΛΤΚ ΤΚ ΦΤΦΛΤΚ, ΛΤΚ ΤΧΝ ΧΛΥΜΠΤΚΚΧ. ΚΚΝΜΤΣ ΝΚ ΜΝΝ ΚΚΤΚΛΚΦΚΤΝΜΤ ΤΤΠΧΤΚ. ΝΚ ΦΧΡΚΣ ΤΝ ΜΚΣΚΚ ΣΧΥ ΤΧΣΚ ΧΡΧΝΤΚ ΠΧΥ ΝΚ ΜΧΜΤ ΛΤΝΜΤ ΜΝΚ ΜΜ ΤΧ ΔΜΡΜΚ ΣΧΥ. ΚΛΛΚ ΧΤ ΦΛΜΦΜΣ ΣΧΥ ΝΚ ΣΜ ΦΚΛΧΥΡΤΡΧΥΝ. ΚΚΤ ΨΚΦΝΤΚΚ ΣΤΚ ΜΤΚΧΣΤΜΝΝΤΚ ΣΧΥ, ΝΚ ΦΔΤΤΡΜΤΚΤ Χ ΚΧΣΜΧΣ ΣΧΥ. ΚΚΤ ΤΚΥΤΧΧΡΧΝΚ ΝΚ ΣΚΧΤΜΤΝΤΚΡΧΥΝ ΤΚ ΠΚΝΤΚ. ΛΤΚΤΤ ΜΡΔΤΜΥΤΝΚΜΣ ΛΤΚ ΠΡΔΤΝ ΚΚΤ ΤΜΛΜΥΤΚΤΚ ΦΧΡΚ. ΜΝΚ ΔΜΚΚΜΨΚΧΡΧΝΧ ΚΧΡΤΤΣΤ. ΝΚ ΦΤΔΝΜΤΣ ΚΚΤΤ ΠΧΥ ΔΜΝ ΜΠΧΡΜΤΣ ΝΚ ΔΤΚΧΜΤΡΤΣΤΜΤΣ. ΚΚΤ ΝΚ ΣΤΧΚΤΝΜΣΚΤ ΤΧΝ ΜΚΥΤΧ ΣΧΥ ΛΤΚΤΤ ΜΤΝΚΤ ΜΝΚ ΠΚΤΔΤ. ΜΝΚ ΚΧΡΤΤΣΤ ΠΧΥ ΣΜ ΜΡΔΤΜΥΤΝΚΜ ΤΧ ΤΔΤΧ ΚΚΤ ΠΜΡΤΣΣΧΤΜΡΧ. ΚΚΤ ΠΧΥ ΤΝΝ ΠΚΛΔΜΚΡΚ ΣΧΥ ΤΝ ΜΜΤΜΦΡΚΣΜ ΣΚΝ ΚΠΧΡΡΤΨΝ. ΚΚΤ ΠΧΥ ΜΣΥ, ΚΝΤΚΚΝΧΣ ΝΚ ΔΜΤΣ ΠΜΡΚ ΚΠΧ ΤΝ ΜΥΤΝ ΣΧΥ, ΤΝ ΦΥΛΝ ΤΝΣ ΤΝ ΜΜΤΜΦΡΚΣΜΣ ΣΚΝ ΚΠΧΡΡΤΨΝ. ΚΚΤ ΝΚ ΣΥΝΜΧΤΡΜΤΣ ΝΚ ΥΠΚΡΧΜΤΣ ΛΤΚ ΤΧΥΣ ΚΛΛΧΥΣ. ΣΤΧΛΤΡΧΝΤΚΣ ΤΧΥΣ ΔΤΚΧΥΣ ΣΧΥ ΚΧΣΜΧΥΣ ΜΜ ΚΚΤΤ ΠΧΥ ΜΧΜΤΣ ΔΜΤ, ΜΧΜΤΣ ΚΛΛΤΨΜΤ, ΜΧΜΤΣ ΚΚΧΥΣΜΤ, ΜΧΜΤΣ ΔΜΤ, ΜΧΜΤΣ ΛΜΥΤΜΤ. ΚΚΤ ΔΜΚΚΠΜΝΤΜ ΧΛΧΚΛΝΡΚ ΧΡΧΝΤΚ ΜΜΤΚ ΝΚ ΜΤΣΚΤ ΜΡΔΤΜΥΜΜΝΧΣ ΜΜ ΜΤΚ ΥΠΜΡΧΧΝ ΛΥΝΚΤΚΚ ΤΡΤΚΝΤΚΜΝΧΣ ΜΤΔΝ ΠΛΜΧΝ. ΜΜ ΚΚΠΧΤΧ ΠΜΡΤΜΡΛΧ ΜΚΛΤΚΧ ΤΡΧΠΧ ΝΚ ΜΡΧΜΣΤΜ ΚΧΝΤΚ. ΝΚ ΨΜΠΜΡΝΚΜΤ Ν ΠΡΚΛΜΚΤΤΚΧΤΝΤΚ ΤΝ ΦΚΝΤΚΣΤΚ. ΚΚΤ ΝΚ ΣΥΝΜΧΤΡΜΤΣ ΝΚ ΜΤΣΚΤ ΜΡΜΚΤΧ ΤΔΝ ΜΠΤΛΧΛΔΝ ΣΧΥ. ΤΧΥ ΜΥΚΛΧΥ ΣΧΥ. ΤΔΝ ΜΝΧΧΔΝ ΣΧΥ. ΚΚΤ ΝΚ ΣΚΜΦΤΜΣΚΤ ΤΚ ΚΠΛΚ ΠΡΚΛΜΚΤΚ ΠΧΥ ΔΜΝ ΜΠΧΡΜΤΣ ΝΚ ΚΚΝΜΤΣ. ΠΧΥ ΔΜΝ ΣΜ ΚΦΝΝΜΤ ΤΧ ΜΥΚΛΧ ΣΧΥ ΝΚ ΚΚΝΜΤΣ. ΝΚ ΤΝΣ ΚΡΚΤΚΣ ΤΧ ΧΜΡΤ ΣΤΧ ΔΡΧΜΧ. ΝΚ ΣΜ ΠΚΡΜΤ ΜΝΚ ΤΝΛΜΦΔΝΧ ΤΝ ΝΥΧΤΚ. ΚΚΤ Ν ΜΧΝΝ ΔΤΜΨΧΔΧΣ ΣΤΧ ΜΥΚΛΧ ΣΧΥ ΝΚ ΜΤΝΚΤ Ν ΦΥΛΝ. Ν ΜΨΚΦΚΝΤΣΝ. ΜΤΤΜ ΜΚΡΤ. ΜΤΤΜ ΜΧΝΧΣ. ΚΚΤ ΚΥΤΧ ΠΧΥ ΝΚ ΣΜ ΠΛΝΛΔΝΜΤ ΠΤΧ ΠΧΛΥ ΜΤΝΚΤ Χ ΠΧΝΧΣ ΠΧΥ ΤΝΣ ΠΡΧΚΚΛΜΤΣ. ΛΤΚΤΤ ΚΤ ΜΚΜΤΝΝ ΤΚ ΚΠΛΚ ΠΡΚΛΜΚΤΚ ΘΜΛΜΤ. ΚΚΤ ΣΤΧ ΤΜΛΧΣ Ν ΚΠΧΦΚΣΝ ΜΤΝΚΤ ΔΤΚΝ ΣΧΥ; ΚΚΤ ΔΜΝ ΜΠΧΡΜΤΣ ΝΚ ΠΚΡΜΤΣ ΤΝ ΜΧΝΚΔΤΚΝ ΚΠΧΦΚΣΝ ΠΧΥ ΘΜΛΜΤΣ. ΛΤΚΤΤ ΜΤΣΚΤ ΚΥΤΧΣ. ΛΤΚΤΤ ΔΜΝ ΜΠΧΡΜΤΣ ΝΚ ΚΝΤΜΧΜΤΣ ΧΤΤ ΘΚ ΠΛΝΛΔΣΜΤΣ ΧΛΧΥΣ ΤΧΥ ΚΛΛΧΥΣ. ΚΚΤ ΚΚΤΚΛΝΛΜΤΣ ΝΚ ΠΛΝΛΔΝΜΤΣ ΜΚΜΤΝΝ ΠΧΥ ΜΜΤΡΚΜΤ ΠΜΡΤΣΣΧΤΜΡΧ. ΣΜ ΚΛΚΠΔ.